Yaşamları boyunca bazı şeylerin ancak bir yudumuna kavuşmanın bedelini özünden, iliğindan ödemek zorunda olan insanlar vardır. Bu onlar için hep yeniden yaşanan bir acıdır.
Gerçek benlik ancak özgür kalınca kendini ifade etmeye, serpilmeye ve yaratıcı güçler geliştirmeye başlar. Bunun sonucunda önceleri korkutucu bir boşluğun egemen olduğu ruhsal dünyada beklenmedik zenginlikte bir yaşam ortaya çıkar.
Psikoterapi kaybolan çocukluğumuzu geri getiremez. Geçmişin olgularını, geriye dönüşü olmayanı değiştiremez. Bir çok yaralı insanın umutla kavuşmayı beklediği çelişki öncesinin uyum cennetine kavuşmamız artık olası değildir. Ancak gerçekliğimizi yaşayarak ve bu gerçeği çelişki sonrasında öğrenerek duygu dünyamıza yetişkinlik düzeyinde geri dönmemiz olasıdır psikoterapi bize canlılığımızı yeniden kazanacağımız bu duygu dünyamıza geri dönüşümüzde yardımcı olabilir.