Yerçekimli Karanfil’e Dair
Her okuduğumda daha çok sevdiğim, hissettiğim, insanın içinde bambaşka duygular uyandıran, alıp götüren bir şiir. Sevgili, karanfili seviyor. Şair de karanfili sevgiliye veriyor. Sevgili de bir başkasına… Fakat aşk, paylaşılmaz olandır. Paylaşılan sevgidir. Şair aşkına karşılık alamasa da sevgi ve dostluk açısından şanslı görünüyor.
Bu kitapta benim için yeri ayrı olan diğer bir şiirde “Masa da Masaymış Ha”dır. Lisede anlamını bilmeden severek sınıfta okurdum fakat şu an daha farklı bir yerde benim için. Şair hayatı ve insanı çizdiği inanılmaz atmosferle anlatıyor. İkinci Yeni’nin tipik bir şiiri diyebiliriz.