Naile Sultan Öztürk
@naidasu
@my.little.sekai
Reklam
İlk başlarda dil ve kullanılan terimlerden dolayı biraz yavaş ilerliyor ama sonra inanılmaz akıyor. Zihin okuyuculuğu yapan esperler. Cinayetsiz bir hayat ama her sistemde olan insan egosu ve açlığı.. Çok etkilendim..
"Tedavi nasıl gidiyor?"
"Harika. Her şeyi kaldıracak dayanıklılığı var. Ona kademe atlatıyoruz. Bir yıl içinde yeniden doğmaya hazır hale gelir."
"Sabırsızlıkla bekliyorum. Reich gibi adamlara ihtiyacı- mız var. Onu kaybetmek kötü olurdu."
"Kaybetmek mi? Bu nasıl mümkün? Böylesi küçük bir düşmenin..."
"Hayır. Başka bir şeyden bahsediyorum. Üç-dört yüzyıl önce polisler Reich gibi adamları, onları öldürmek için yakalıyordu. İdam cezası deniyordu adına."
"Şaka yapıyorsun."
"Şerefim üzerine yemin ederim."
"Ama bu hiç mantıklı değil. Kişinin topluma karşı gelecek yeteneği ve cesareti varsa, ortalama üstü olduğu ortadadır. Onu bırakmamak gerekir. Onu düzeltip bir artı değere çevirmek gerekir. Neden atasın ki? O zaman elinde yalnızca koyunlar kalır."
"Bilmem. Belki o günlerde koyun istiyorlardı."
"Neden ben... Bu yaygın mı?"
"Evet efendim, evet. Sıradan kaçış motiflerinden biridir. Hayat zorlaştığında her şeyin hayali olduğu fikrine sığınılır... her şey koca bir oyunmuş gibi. Reich'ın içinde bu zayıflığın tohumları zaten vardı. Ben yalnızca bunları pekiştirdim ve Reich'ın kendisini yenmesini sağladım. Hayat onun için zorlaşıyordu. Onu evrenin bir oyun, bir yapboz kutusu olduğuna inandırdım. Sonra bunu katman katman söktüm. Onu sınavın bittiğine inandırdım. Yapboz parçalanıyordu. Reich'ı, Yüzü Olmayan Adam'la yalnız bıraktım. Onun yüzüne bakınca kendi ve babasının yüzünü gördü... ve o anda her şeyi elde ettik."
Bir günde bitirdim. Okuması inanılmaz keyifliydi. İnsanlığı ,zekayı ve evrimi bambaşka bir dünya içinde sorgulamanizi sağlıyor.Sevdim İthaki Yayınevinin bu serisini Devam
Reklam