Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bütün bu düşünceleri bir yana bıraksam da, unutmamam gereken şey, ardımda bir taslak bırakacağımdır. Ancak bir taslak. Hem böyle olması, bana da, üzerinde oynayabileceğim bir ip payı bırakmaz mı?
Oysa, uçsuz bucaksız iki karanlığın arasına sıkışmış bir yaşamda, bu karanlıkların varlığını öğrenip üzerinde düşünesiye geçirdiğimiz süre içinde yanıltılarımız, yanılgılarımız, bizi garip bir güven duygusuna götürüyor; ya da, öyle görünüyor. Eline geçen düğümlü ipleri çözmeğe meraklı kişinin, çoğu zaman, bu düğümleri çözmenin sağladığı rahatlığın küçüklüğünü, aldatıcılığını görmediğini, görmeği usundan geçirmediğini sanıyorum; yazı yoluyla dünyanın karışıklığına, insanın karmaşıklığına düzen getirme sanısı, daha ötesini niye söylemeyeyim, sabukluğu, çoğumuza, belki de hepimize, bir utku gibi geliyor; bizleri avutuyor; bir sonraki yazımızla bu utkuyu sürdüreceğimize, büyüteceğimize güveniyoruz. Ne zaman vazgeçeceğiz, kendimizi, birbirimizi böyle aldatmaktan?
Ben, bunları yazmakla, vazgeçmiş oluyor muyum?
Aradalık, aradalığın belirsizliği, belirsizliğin huzursuzluğu ve referanssızlığa rağmen / referanssızlığı seçerek hareket edebilmek, eyleminde referansını ararken, kendini yapabilmek, insanın vasfıdır. Bulunan yol, inşa ve imar edilen yoldur.