"Her şey temelden ve özünden yoksun", mutluluğa benzer bir şey hissetmeden bunu asla söylemedim kendi kendime. Bu anı tekrarlamayı başaramadığım nice anların varlığıdır can sıkıntısı. ..
Cehennem korkusu ya da ilerleme adına, hangisi olursa olsun, bizi uyutan inançlar ve felsefeler, tek başlarına başarılı olurlar. Cehennemlik ya da değil, insan, her şeyin içinde olmanın
mutlak ihtiyacını duyar. İnsan olması, insan "olmuş" olmasının
da tek ve biricik nedeni budur. Ve bir gün artık bir ihtiyacı duymaz olduğunda, daha gururlu ve daha vahşi bir başka canlı uğruna ortadan silinmek zorunda kalacaktır.
Onlarla aynı topraklarda yaşadım.
Ne yeni doğanlara ağladıklarını unutabilirim ne de Tanrı 'yı haklı kılmak için Yaratılış' ın utancından Şeytan' ı sorumlu tuttuklarını. ..