Doğmuş olmaktan dolayı kendimi bağışlamıyorum. Sanki, dünyaya gelerek bir gizeme saygısızlık etmiş, adı olmayan
önemli bir hata etmiştim. Henüz belirsiz bir varlık iken: Doğmak bana o zaman, başıma gelmediği için avunamayacağım bir
felaket gibi görünür.
Doğum tiksindirir bizi, bu kesin. Oysa en büyük iyiliğin
doğmuş olmak, kötülüğün ise hayatın başında değil sonunda olduğunu ezberletirler bize. Kötülük, gerçek kötülük, yine de arkamızdadır, önümüzde değil