Nanaimo
@nanaimo
31 okur puanı
Şubat 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İçinde Hiç Boşnak Olmayan Boşnak Soykırımı Romanı!·480 syf.·Edebiyat
7/10
2019 34. kitabı
Bu değerlendirme ile ilgili ilk cümlemin ne olması gerektiği konusunda bir türlü karar vermedim. Nihayetinde ilk cümlem, karar vermemek oldu. Evet, açıkçası kitabı beğenip beğenmemek konusunda da kararsızım. Kitap bir polisiye, aksiyon, yüksek tempo, macera ve sair adına kendini okutabilen, başarılı bir kitap ancak bence edebiyat yok, tarih zayıf, bakış açısı ise taraflı!
Bosna konusunda donanımlı birisi olduğum kanısındayım. O coğrafyayı dolaşmanın yanı sıra Aliya İzetbegoviç’ten, İvo Andriç’e, İsnam Taljiç’ten, Mehmed Selimoviç’e kadar pek çok yazarı, bunların dışında Bosna ile ilgili bir sürü roman yahut akademik kitabı okumuş biriyim. Seyrettiğim belgeseller ve filmler ile görüştüğüm Boşnak dostlarım da cabası…
1992-95 yılları arasında cereyan eden Yugoslavya İç Savaşı'nı ve Bosna katliamlarını çok iyi biliyorum. Hatta bir yazar olarak Aida Spahiç karakteri üzerinden Bosna soykırımında Saraybosna kuşatmasını da anlattığım bir romanım var: 
Yola Düşen Gölgeler
Bütün bunları yazmamın sebebi, aslında kitabı okumamın da sebebidir. Yani, daha önce yazarının hiçbir kitabını okumadığım bu romanın, Bosna’daki katliamlarla ilgili olduğunu öğrenmemle birlikte kitabı temin ettim.
Evet, kitap muhtemelen Glenn Meade tarzına çok uygun. Hacimli bir eser olmasına kaşın kendini okutabilen, tipik modern Amerikan/Avrupa edebiyatı yapısına yatkın; edebiyattan uzak. Çabuk anlatıma dayalı, art arda diyalogların serpiştirildiği, fast food bir romandı. Dan Brown havası vardı diyebilirim. Grange’ın ise daha alt seviyesinde.
Neticede romanı bir Hollywood filmi seyreder gibi okudum. Zaten karakterler de filmlerden çıkıp gelmiş gibilerdi. Çoğunun gerçekçi tipler olmadığı kanısındayım.
Romanı tavsiye etmeyecek olmam ise tarihi, teknik ve sosyal
Yola Düşen Gölgeler
Bütün bunları yazmamın sebebi, aslında kitabı okumamın da sebebidir. Yani, daha önce yazarının hiçbir kitabını okumadığım bu romanın, Bosna’daki katliamlarla ilgili olduğunu öğrenmemle birlikte kitabı temin ettim.
Evet, kitap muhtemelen Glenn Meade tarzına çok uygun. Hacimli bir eser olmasına kaşın kendini okutabilen, tipik modern Amerikan/Avrupa edebiyatı yapısına yatkın; edebiyattan uzak. Çabuk anlatıma dayalı, art arda diyalogların serpiştirildiği, fast food bir romandı. Dan Brown havası vardı diyebilirim. Grange’ın ise daha alt seviyesinde.
Neticede romanı bir Hollywood filmi seyreder gibi okudum. Zaten karakterler de filmlerden çıkıp gelmiş gibilerdi. Çoğunun gerçekçi tipler olmadığı kanısındayım.
Romanı tavsiye etmeyecek olmam ise tarihi, teknik ve sosyalNanaimo
Şöyle söyleyeyim: Ya siz bu kitabı okumamışsınız ya da ben başka bir kitap okumuşum.
Öyle bir yazmışsınız ki sanki Meade tamamen Boşnak katliamının ciddiyetini ve acısını bu kitabıyla azaltma amacı güdüyor. Klasik bir “Hristiyan işte,bize her zaman karşı bunlar” mantığı..
Hayır yanlış dostum. Glenn Meade kitabın ilk 100 sayfasında Boşnak katliamını öyle bir anlatıyor ki.. Olayı tüm çıplaklığıyla yazıyor. Boşnakların nasıl zulüm gördüğünü anlatıyor.. Benim okurken artık midem kaldırmadı. İnsan insana bunu nasıl yapar dedim,kitaba devam edemeyeceğimi bile düşündüm.
Ve yazar bunları yaparken çok net bir biçimde Sırp ve Hırvatlar’ı suçluyor. Bence örneğin bu kitap Sırbistan’da tepki görüyordur. Kimse gerçeklerin bu kadar çıplak yansıtılmasını sevmez.
‘Eşitleme’ konusuna girmiyorum bile. Kitabın neresinde okudunuz lütfen yazın,bir daha okuyalım.
Ben bu kitabı okuyacak insanlara net bir biçimde şunu söyleyebilirim: Hiçbir şekilde din-ırk ayrımı yapma amacı gütmüyor bu kitap. Orada yaşananları azaltmak hedefinde hiç değil.
Sonuçta bir kurgu.. Ama hiçbir zaman en ufak bir tarafa meylederek yazılmış bir kitap olmadığını düşünüyorum.
Saygılarımla