Farsçada nân ekmek demektir. Biz bugün ekmeğe nan demiyoruz;ama ekmeğin kıymetini bilmeyene nankör diyoruz.💯💯
Duygu ve Düşünce
Bir gün... Bir balık, bir kuşa aşık oluyor. Ölüyor aşkından.. Kuş bu tabi herkese her şeye tepeden bakıyor. Diyor ki balığa: Ben de seni severim sevmesine de yuvamız neresi olacak nerde yaşayacağız aşkımızı, havada mı? suda mı? ben suda yaşayamam diyor. Balık da diyor ki: Ben havada da karada da seni istiyorum, ölüyorum aşkından diyor. Çıkıyor sudan, saniyesinde can veriyor. Aşk için... Kaybedilen ne şimdi ? Hayat ? Ya kazanılan ? Aşk ? Balık ölüme aşık olduğunu göremeyecek kadar kör, Kuş sevenin kıymetini bilemeyecek kadar nankör. Balık sevdiğinin canına can verecek kadar fedakâr, Kuş sevenin canını alacak kadar gaddar. Aşık ölüme aşık,
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
İnsan yaratıcısına bile nankör iken sana vefalı mı olur?
Gün gelir, çivisi çıkar dünyanın; konuşamayanlar hatip, şifa veremeyenler tabip, yazamayanlar kâtip olur. ​Ama yine öyle bir gün gelir ki işler ters döner: Aldatan bir gün sadakat için, çalan bir gün adalet için, döven bir gün şefkat için yalvarır. ​"Piyon" deyip geçme, gün gelir şah olur; şaha da fazla güvenme, gün gelir mat olur. İnsan yaratıcısına bile nankör iken sana vefalı mı olur? ​Oluruna bırak her şeyi, bak neler neler olur: Bahar biter kış olur, gün biter gece olur, söz biter sükût olur.
Duygu ve Düşünce
Benden Bu Kadar
Bunca yıldır gece gündüz yazarım, açmadan kapandı sevda pazarım. Bir nankör elinden bende bi-zarım, yürek bağışlasın benden bu kadar. Sevgi, huzur deyip gönlü sermişiz, koşulsuz sevmeye ömrü vermişiz. Ne murâd almışız, ne gün görmüşüz. Sevdam bağışlasın, benden bu kadar. Bitmez bir hasrettir düşleri bölen, muhattab görmemiş neresi şölen. Benimle ağlayıp benimle gülen şiirlerim bağışlasın, benden bu kadar. Başkasına bakmışsa kör olsun, sevda çiçekleri açmadan solsun. Ömür finallerde süremiz dolsun. Gözler bağışlasın, benden bu kadar..
Şiir
İnsan yaratıcısına nankör iken sana vefalı mı olur.
Alıntı
Hayyam'dan..
Gün gelir... Hırsızlar zengin... Metresler eş... Serseriler adam olur... Odundan kapı, taştan saray olur... Gün gelir... Kezbanlar destan... Onları destan yapanlar mestan olur... Gün gelir... Çivisi çıkar dünyanın... Konuşamayanlar hatip... Şifa veremeyenler tabip... Yazamayanlar kâtip olur... Ama yine öyle bir gün gelir ki... İşler ters döner. Aldatan, bir gün sadakat için... Çalan, bir gün adalet için... Döven, bir gün şefkat için yalvarır... ‘Piyon’ deyip geçme, gün gelir şâh olur.... Şâha da fazla güvenme… Gün gelir mat olur. İnsan yaratıcısına bile nankör iken sana vefalı mı olur? Oluruna bırak her şeyi bak neler neler olur...
Şiir