Ve en tehlikelisi... Nankörlük, dua kapısını kapatır. Çünkü nankör insan, Allah'ın kendisine verdiği nimetleri fark etmediği için O'na yönelmez. Kalbinde şükür olmayınca, duada samimiyet olmaz. Bu da kul ile Rabbi arasındaki bağı zedeler.
Soylu denen kimselere, altınlar elmaslar içinde yaşayanlara, aylaklara ya da süsten geçinenlere, bu hoş keyifleri körükleyip beslemekten başka işleri olmayan bu insanlara bu kadar bol keseden varlık dağıdan bir toplum haksız ve nankör bir toplum değil de nedir?
Ama insanoğlu aptal olmasa bile dehşetli nankördür. Nankörün nankörüdür. Hatta bana göre en uygunu, insanı iki ayaklı nankör bir mahluktur diye tarif etmektir