Kendini öldürmeye karar vermiş bir adamın damarlarından boğazına yönelen bu gizli ve köklü sevinç neden? Ölümle yüz yüze gelindi mi, hâlâ diri oluşumuzun kafaya dank edişinden başka bir şey kalmaz geriye.
Kadınların her zaman “ölüm gibi acı", kötülük yatağı, aldatıcı sürtük ve Delila oluşlarının temel nedeni sadece şudur: Bir erkek, eğer hadım değilse, her kadınla kendini tatmin edebilir. Oysa kadınlar kolay kolay elde edemezler bu özgürlük veren mutluluğu; hiç değilse, her erkekle, çoğu zaman da sevdikleri erkekle ve özellikle onu sevdikleri için gerçekleştiremezler bu
mutluluğu. Bunu bir kere tattılar mı da, başka bir şey düşünmezler ve bu zevk ânına duydukları haklı özlem yüzünden hiçbir kötülüğü yapmaktan çekinmez duruma gelirler. Sürüklenirler buna. Hayatın temel trajedisi de budur. Çok çabuk tatmin olan bir erkeğin hiç doğmamış olması bile daha iyidir. İntiharı haklı kılacak bir eksiktir bu.
Kendini yok eden kişi ayrı bir tiptir; daha umutsuz, ama daha becerikli. Yaradılışındaki her eksiği, her alçaklığı bulup çıkarma isteği duyar içinde; sonra o kadar büyük bir hoşgörüyle değerlendirir ki bu eğilimleri, onları hiçe indirger.
Düşünün bir kere! O, her şeyin üstünde olan en güçlü varlıktır; insan ise, sadece bir pislik, bir hiçtir. Gene de onun canını sıkacak, onu kızdıracak, bir an için de olsa,
onun kutsal varlığını tedirgin edecek güce sahiptir insan. Gerçekten insanlık onurunun verilebilecek en büyük kanıtıdır bu.Acaba bu konuda neden bir şiir yazmamış Baudelaire?