Nicedir bir şey yaptığım yok. Hiçbir şey. Sokaklarda dolaşıyorum.
Bir yığın insan. Bir yığın görüntü. Gelip geçiyorlar. Aralarında ben:
bomboş. Aralarında ben: Hiphiç. Hiçbir şey duyduğum yok. Yitirdim.
Her şeyi yitirdim. Tüm duygularımı.
Çoğu insan onları mutsuz eden koşullarda yaşıyor ve gene de bunu değiştirmek için hiçbir şey yapmıyorlar. Çünkü güvenli, rahat, rutin bir hayata koşullanmış durumdalar. Tüm bunlar huzur veriyor gibi görünse de, insanın içindeki maceracı ruh için kesin olarak çizilmiş bir gelecekten daha yıkıcı bir şey düşünemiyorum.
Bir şeyin korkutucu, değersiz, arzu edilesi ya da beş para etmez olduğuna karar veren zihindir. Dolayısıyla değiştirilmesi gereken şey sadece ve sadece zihindir.
Yabancısı olmadığım bir tek olgu var. O da kendi varoluşum. Belki tek mutluluğum bu. Tek bağlantım. Kendimi kavrayamazsam, tüm varoluşum yitmiş demektir.
Nazim Hikmet