Sapı eğri bir pipo gibi, ağza kurulmuş,
Ya da bir Melek gibi berberin ellerinde,
Yaşayıp gidiyorum işte öyle oturmuş
Bardaklar arasında, duman yelkenlerinde.
Hristiyanlık zamanında , genelde, dünya tiyatrosunun tek bir seyircisinin olduğu ve o seyircinin,yani Tanrı'nın, aşağıda çaka satarak kılıktan kılığa giren çocuklarını göklerden kederle seyrettiği düşünülürdü.