🌜🌠🌛
***
Var" ile
"Var" da yok
Yokda var oluruz
Var ile
Varda mehtap olur kayboluruz
Yokda güneş olur doğarız
"Var" ile
Hem âşık
Hem Mâşuk
Yok ile
Hem âdem
Hem fâni oluruz
Hem varım
Hem yokum
Hem nurum
Hem narım
Yunus ile varım
Kasım ile yokum
"Var"ın ilâhi takdiri
Bir varmış
Bir yokmuş
KK
Celîs-i halvetim, varım, habîbim mâh-ı tâbânım,
Enîsim, mahremim, varım, güzeller şâhı sultânım.Hayatım hâsılım, ömrüm, şarab-ı kevserim, adnim,
Bahârım, behçetim, rûzum, nigârım verd-i handânım.Neşâtım, işretim, bezmim, çerâğım, neyyirim, şem’im,
Turuncu u nâr u nârencim, benim şem’-i şebistânım.Nebâtım, sükkerim, gencim, cihân içinde bî-rencim,
Azîzim, Yûsuf’um, varım, gönlüm Mısrındaki sultânım.Stanbûlum, Karaman’ım, diyâr-ı mülket-i Rûm’um,
Bedehşân’ım ve Kıpçağım ve Bağdâd’ım, Horasân’ım.Saçı mârım, kaşı yayım, gözü pür fitne, bîmârım,
Ölürsem vebâli boynuna, meded hey gayrımüslimim.Çünki kapında meddâhım, dâimâ seni överim,
Gamlı gönül, yaşlı göz, Muhibbî’yim, hoş hâlim!Modern Türkçe Yaklaşık Çevirisi:
Tenha köşemin tahtı, varlığım, sevgilim, parlak ayım,
En yakın dostum, sırdaşım, varım, güzellerin şahı sultanım. Hayatım, ömrüm, kevser şarabım, cennet bahçem,
Baharım, sevincim, gündüzüm, gülen gülüm, sevgilim. Neşem, meclisim, kandilim, güneşim, ışığım,
Turuncum, narım, portakalım, gecelerimin ışığı. Şekerim, gencim, dünyada bana dert vermeyenim,
Azizim, Yusuf’um, gönlümün Mısır’ındaki sultanım. İstanbul’um, Karaman’ım, Rum diyarımın mülkü,
Bedehşan’ım, Kıpçağım, Bağdad’ım, Horasan’ım. Dalgalı saçlım, yay kaşlım, fitne dolu gözlüm, hastayım sana,
Ölürsem vebali boynuna, medet ey gayrimüslimim. Çünkü kapında övücünüm, daima seni överim,
Gamlı gönül, yaşlı göz Muhibbî’yim, hoş halim!
~ 
Kanuni Sultan Süleyman
Kanuni Sultan Süleyman
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bilir misin hâlim nedir, sultanım?
Aklım yok başımda, kalmışım yarım
Divane gezerim, bu benim kârım
Ben aşka âşığım, canım cananım
Gün geçtikçe artar ateşim, nârım
Yandıkça yanarım, tüter dumanım
Bilir misin hâlim nedir, sultanım?
Aklım yok başımda, kalmışım yarım
Divane gezerim, bu benim kârım
Ben aşka âşığım, canım cananım
Gün geçtikçe artar ateşim, nârım
Yandıkça yanarım, tüter dumanım
Pencereler...
Madden açık mânen kapalı pencereler...
Pencereler...
Taş duvar ile örülmüş pencereler...
Pencereler...
Baharlar, aylar, geceler, gündüzler gömülmüş pencereler...
Aydınlık görmeden
Karanlığa boyanmış pencereler...
Gözün görmediğini gönül tamamlar derler ya
Bundandır kalemimdeki hârım, nârım, feryadım...
Düşündüm de...
Zamanında kelâmdan anlayan birine, kalemimdeki hârdan bahsettiğimde demişti ki,
Tevfik Fikret'in Âşiyan'daki evinde, çalışma odası deniz manzaralı olmasına rağmen, masası duvara dönük...
Yazmak bazen böyledir manasında bi nasihat iliştirmişti gönlüme...
Yazmak mı bazen böyle midir
Böyle midir bazen yazmak bilmiyorum
...
Bi odaya kaç nesil sığar,
Bir pencereye kaç ömür
...
Kapısı pencere olan bi oda
Kapı penceresi perdeli bi oda
Günışığına uzak ama umuda gark olmuş bi oda
Ve masa ve kitaplar ve okumaklar ve yazmaklar...