Sevmeyerek baktığı bir şeyde güzellik görmesi zordur insanın. Sevgiyle baktığında ise en sıradan şeylerdeki gizlenmiş güzellikleri görebilir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aletlerin en faydalısı kalemdir. Bir şişe mürekkep bir külçe altından hayırlıdır.
Yok olduk…Yapayalnız…
Deniz Feneri 
Virginia Woolf
Bir boşlukta, koca bir hiçlikte, kapkaranlık bir yerde bir sessizliği gözlerimin önünde okudum. Bu, insanın içindeki çığlıkları duymak kadar, o yalnızlığa dokunmak kadar güçlü ve bir yalnızlığın yalnız birine ait olamayacağını fark ettirecek kadar güçlü, kuvvetli bir sessizlikti. “Dünyanın nasıl işlediğini ezberden öğrenemez miydi insan? Hiçbir kılavuz, hiçbir sığınak yok muydu, her şey bir mucize, bir kulenin tepesinden boşluğa atlamak mıydı?”
Mr. Ramsay’ın da dediği gibi “yok olduk… yapayalnızız…”
Yalnızlığın, içsel çatışmaların yoğun betimlemeler ile yoğrulup kağıda aktarılmış olduğu bir kitap. Kimi yerleri, kimi satırları birkaç kez okuyup o satırların arasındaki sözcüklerde kaybolacağınız bir kitap… Ve bazen de elinizdekinin bir kitap mı ayna mı olduğunu sorgulayabileceğiniz bir kitap. Bu ayna belki sizi belki sekiz çocuklu aileden birini belki de yan karakterleri size gösterecek, bundan hiç kuşkum yok.
NOT: Bu kitabın hızlı bir şekilde okunabilecek bir kitap olmadığını ama çok ara vererek de okunulabilecek bir kitap olmadığını düşünüyorum.
Keyifli okumalar :)
Deniz Feneri Virginia Woolf
Bir boşlukta, koca bir hiçlikte, kapkaranlık bir yerde bir sessizliği gözlerimin önünde okudum. Bu, insanın içindeki çığlıkları duymak kadar, o yalnızlığa dokunmak kadar güçlü ve bir yalnızlığın yalnız birine ait olamayacağını fark ettirecek kadar güçlü, kuvvetli bir sessizlikti. “Dünyanın nasıl işlediğini ezberden öğrenemez miydi insan? Hiçbir kılavuz, hiçbir sığınak yok muydu, her şey bir mucize, bir kulenin tepesinden boşluğa atlamak mıydı?”
Mr. Ramsay’ın da dediği gibi “yok olduk… yapayalnızız…”
Yalnızlığın, içsel çatışmaların yoğun betimlemeler ile yoğrulup kağıda aktarılmış olduğu bir kitap. Kimi yerleri, kimi satırları birkaç kez okuyup o satırların arasındaki sözcüklerde kaybolacağınız bir kitap… Ve bazen de elinizdekinin bir kitap mı ayna mı olduğunu sorgulayabileceğiniz bir kitap. Bu ayna belki sizi belki sekiz çocuklu aileden birini belki de yan karakterleri size gösterecek, bundan hiç kuşkum yok.
NOT: Bu kitabın hızlı bir şekilde okunabilecek bir kitap olmadığını ama çok ara vererek de okunulabilecek bir kitap olmadığını düşünüyorum.
Keyifli okumalar :)
İnsan en çok gizli bir duyuya sahip olmak istiyordu, hava gibi hafif, öyle ki gizlice anahtar deliklerinden süzülebilsin ve örgü örerken, konuşurken, tek başına pencerede otururken onu çevreleyebilsin; geminin dumanını içinde tutan hava gibi onun düşüncelerini, hayallerini, arzularını içine alıp saklayabilsin.