Arzuladığı şey bilgi değil bir olmaktı, tabletlerdeki yazıları değil, insanın bildiği hiçbir dilde yazılamayacak bir şeyi, onunla birleşmeyi istiyordu, ki bu da bilgidir diye düşünmüştü...
Reklam
yalnızlığı seviyordu; kendisi olmayı seviyordu...
çoğunlukla kendini insan duygularını emen bir sünger gibi hissediyordu.
bir gözyaşı akmıştı; dalgalanan sular o gözyaşını kendisine katmış ve durulmuştu. Bu kadar kederli görünen biri olamazdı.
düşüncesinin izini sürmek yazıyla kaydedilemeyecek kadar hızlı konuşan birinin sesini izlemek gibiydi...
Reklam