Buna unutup unutmadığımı, affedip affetmediğimi soranlar oluyor. Ne affettim, ne de unuttum; geçiştiriyor olduğum bir şey de yok, hele ki bu kadar çabuk. Herkes kendi hayatına döndüğünde, biz bununla yaşayacağız.
Anlatamadım, çünkü tüm bunlar bana böyle görünmedi. Ne bir başlangıcım ne de bir sonum var ve her geçen saat tüm benliğimi allak bullak ediyor. Şimdim geçmişim oldu ve ben, zaman kavramından yoksun, bu günlük hayatta başıboş dolaşıyorum.
Gidebileceğim en uzak noktaya kadar gitmek istiyor, geri dönmek istemiyordum. Tüm bunların bir sonu var mı diye yolun sonuna kadar gitmek istiyordum.
Yolun sonunu gördüm.