" İnsanlar içinde bir sana inandım
Bir seni sevdim kendimden başka
Uykularımın bölündüğü saatlerde
Sendin düşündüğüm soluk soluk
Sivri bıçaklar gibiydin karanlığımda
Gözümü yumsam seni görüyordum
Oynak türkülere benzeyen yürüyüşünle
Sen çıkıyordun karşıma
Karanlığımda
İki yıldızdı ellerin görülmedik
Karanlığımda
Bir orman yangınıydı dudakların "
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
80.
Nasıl bir tanrının çocuklarıyız böyle
Her şeyde bir `hak etmiyoruz' duygusu
Hayranlık ve küçümsemeden yapılmış
Zehirli bir sevgi, bir güzellik korkusu
Hepimiz içimizdeki şarkıyla ölüyoruz.
...
Herkes herkesi biliyor
Herkes dünyayı biliyor
Ben anlamıyorum
Sevinçlerini bilmiyorum
Kederlerini bilmiyorum
Sınırları yok
Akşam, diyorum
Herkesi eşitler
Ben de konuşurum
Olmuyor
Acı daha ağırlaşıyor
Bir kan pıhtısı
Tam şuramda...
63.
Öyle bir güzelligin var ki
Önünden geçmediğin bahçeler çiçeklerini unutuyor
Sular ışımıyor, kuşlar konacak dal bulamıyor
Hiçbir pencereden ay ışığı girmiyor
Azıcık gölgelensen
Tanrı dünyamıza bulut bulut hüzünler indiriyor.