Nazlı Uğur
@nazliugur
Sınıf Öğretmeni
Van
Eskişehir, 1996
90 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Henüz kitabı bitirmedim ama yazma isteği filizlendi içimde. Çok farklı bir dili varmış Rasim Özdenören’in. Daha kolay, akıp giden bir şey beklerken her öyküde birçok yeri tekrar tekrar okudum. Bu kapalı anlatımı seviyorum o yüzden bu kitabı da sevdim.
Bazı öyküleri, yaşanmışlık olmadığından ve konu çok da derinleşmediğinden anladığımı söyleyemem. Ben en çok ‘Balkondaki Fısıltı’yı sevdim. İnsan, kendine mutlaka bir öykü bulur bu kitabın içinden.
Tavsiye ederim :)
Reklam
Aslında çok güzel bir eser olacakken bazı engellere takılmış gibi geldi bana. Örneğin çok karakter, az bilgi. Bir yerden tutup bu bununla birlikte, o onunla birlikte, şunun şununla ilişkisi şöyle deyip kitabı götürmeye çalışırken bir yandan güzel detayları yakalamaya çalışıyor insan. Tomris Uyar’ın üslubunu, bakış açısını sevdim fakat kitaptan zevk alabildiğimi söyleyemiyorum.
Okuduğum ilk Kemal Bilbaşar eseri. İnce Memed’den sonra bir toplumcu-gerçekçi rüzgarı esiyor gönlümde. Okuma konusunda kendimi bulmuş gibiyim. Bu eser de tam anlamıyla doğru yolda olduğumu gösterdi diyebiliriz. Çeviri okuduğum birçok eseri düşünüyorum, bir de bunu… Arada çok ciddi bir fark var.
Dili akıcı, yormayan, zorlamayan bir kitaptı. Dönemin şartlarına rağmen kızını yiğit, tuttuğunu koparan biri gibi yetiştiren baba Cano karakteri gönlümü kazandı. Aşk, beni çeken bir konu olmamasına rağmen çok güzel üç aşk hikayesi okuduğumu söyleyebilirim. Kitabın sonuna doğru da canım epey yandı. Gerçekten böyle mi bitmeliydi demeden edemiyorum. Memo’ya geçmek için sabırsızlanıyorum.
Puan vermedi·158 syf.··
Beğendi
·2023 48. kitabı
·18 saatte okudu
·Okunma: 30 Temmuz 2023 16:47
İnce Memed’in hemen ardından okudum bu kitabı. Birinde Fikret Irmaklı birinde İnce Memed. Birinde eşkıya diğerinde koskoca kaymakam ama gaye ortak.
Bozuk düzene kaymakam olarak da baş kaldırmak zor dedirtti bu eseriyle Yaşar Kemal. Fikret Irmaklı’nın ilk görevi oluşu, yaşadıkları bana bir öğretmen olarak çok tanıdık. Başta coşkun duygular, kabına sığamama sonra yavaş yavaş perdenin inişi ve gördüklerin…
İyi ki okumuşum dediğim bir eser oldu. Kaybettiğimi düşündüğüm bir gün vardı, belki o gün de benim hikayemin ‘çeltikçiler’i gülüyordur, umuyorum ki öyledir…
Çok güzel bir kitaptı. Hatta bence huzursuz, canı sıkkın birine uyumadan önce saçlarını okşayarak okunacak bir kitap bu. Bende bu hissi yarattı. Kısa oluşu ve hissettirdikleri dolayısıyla defalarca okunabileceğini düşünüyorum. Ben öyle yapacağım :)
Reklam