“Tekrar kapattı gözlerini. Görülecek bir şey olmadığını on ikinci yaşında anladı.”
“Hayat, magmanın tabanları yakmaya başlayacağı güne kadar var. Daha sonrası yok. Küllerin aşkları, dostları olmaz. El ele bile tutuşamazlar. Rüzgâr izin vermez. Savrulurlar, insanlar gibi. Bronzlaşmış tatilcilerin tanımadıkları denizlerin akıntılarına kapılmaları gibi... Yanık kokan bir dünya. Tüten insanlar. Dumanlı bir hayat. Cehennemden biraz daha serin bir dünya...”
“Matematiği kuvvetli değildi, ama çıkarlarını hesaplamasını iyi bilirdi.”
“Öyleyse kim kurtaracak beni var olmaktan?
Hayatımı toprağa veriyorum.
F.P.”
