• DELİ DELİ KULAKLARI KÜPELİ :))

    Daha küçükken derlerdi inanmazdım!
    Meğer öyleymiş, deliymişim.
    Öğrendim.
    Deli derler bana, ne yaptığını bilmeyen nereye gittiğini bilmeyen, nasıl yaşanır?
    Nasıl sevilir? Nasıl bakılır hayata?  Nasıl ölünür?         
    Bilmeyen bir deli!
    Ne zaman delirdim bu kadar?         

    -Bu kitap delirerek ölenlere/ölmeyi bekleyenlere…

    Bu yaptığın tam bir delilik Mine SÖĞÜT!

    Böyle karanlık hayatlarla, ölümlerle insanı delirtiyor deli olduğunu unutanlara da hatırlatıyorsun (mesela bana)!

    Hayatınızda yaptığınız en büyük delilik nedir diye sorsam bir düşünür en basit şeylerden bahsedersiniz özellikle siz ERKEKLER!
    Yanlış anlamayın sizde delirebilirsiniz buyurun delirin okuyun delirin HAKKINIZDIR.
    Amma velakin diyeceğim o ki siz bizim kadar deliremezsiniz!
    En çok biz deliriyoruz biz tükeniyoruz, biz yitiriyoruz akıl sağlığımızı.
    —-
    21 Hikaye diyorlar, ben hikaye okumadım.
    Düştüm bir karanlığa..

    "Bana ait tek odanın penceresi hep karanlığa bakar. O yüzden geçmişimi de göremem geleceğimi de."

    Küçükken o çok korktuğum karanlık odama döndüm.
    Susadım,sıkıştım,acıktım.
    Korkumdan, karanlıkta kalkamadım.
    Aç uyudum ,susuz kaldım, yatağımı ıslattım.
    Ve ben yıllar sonra tekrar düştüm karanlığa
    Bu sefer karanlık olan odam değildi.
    Karanlık olan elimdeki bu kitaptı.
    Beni korkutan kitap da değildi, bendim.
    İnsan kendinden korkar mı hiç?
    Demeyin!
    Korkabilirsiniz, delirebilirsiniz mesela ben iyice delirdim ve korktum.
    Bu kadar delirdiğimi/delireceğimi bilmezdim.
    Ruhum dardır benim. İyice daraldım. Tıkandım. Tiksindim.
    Koştum aklı başında bir şey yapmaya beceremedim.

    -Sen ne yaptın Mine?

    İçinden çıkılmayan ihanetlerle,cinayetlerle,tecavüzlerle, ölüme çağırdın bizi işte aynen böyle..

    “As kendini as kendini as as as as as as...
    Vakvak ağacı seni çağırıyor... 
    gel dallarımda sallan diyor... 
    boynunda incecik bir urgan diyor... 
    korkma... 
    korkma...
    korkma seni rahat rahat taşır, kopmaz diyor...”

    Tekrar ettin sürekli öyle çok tekrar ettin ki zorla benimseyelim istedin.
    Hatırlattın bize gerçekleri içimizdeki suskunlukları.
    Kadın olmanın tüm zorluklarını.


    Kitabın kapağı bas bas bağırıyor aslında okursan delirirsin!
    Birde içindeki öyküler demeyeceğim
    Öyküler başlı başına bir karaltı zaten.
    Resimlere ne demeli onlar nasıl korkunç öyle !

    Deli kadın ne diyorsa o !

    Ben rahatım zaten deliydim. İyice delirdim. Bir şey eksilmedi.
    Ama aklınızı seviyorsanız delirmek istemezseniz uzak durun!