Necla༊
@neclajis
Yolculuk bitmiş. Fakat vardığım yerde kalamazmış, geldiğim yere de dönemezmişim gibi.
9 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
"Nefret. Öylesine fiziksel ki, neredeyse duvarlar, piyanolar, hemşireler kadar somut; gövdesinden taşan yıkıcı enerji elle tutulabilir gibiydi. Bu duyguyu bastırmaya çalışmadı, iyi ya da kötü olmasına aldırmıyordu, durmadan kendini kontrol etmekten, maskelerden, uygun davranışlardan bıkmış usanmıştı. Önünde kalan iki-üç günlük ömrünü elinden geldiğince uygunsuz davranarak geçirmek istiyordu."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Seni sen kim isen o olarak seviyorum, sıcakkanlı ve çabuk unutan, kendini veren ve sadık kalmayan, seni yalnızca her zaman kim idiysen ve şimdi de hâlâ kimsen o halinle seviyorum."
"Artık bunu kabul etmen gerekiyor Tarık. Beni ötelemeyip, ötekileştirmeyip kabul etmen gerekiyor.
Eski evimize döndüğümüz ilk gün uzaklarda değil de evin içinde olduğumu, yakınlardan bir yerlerden konuştuğumu düşünmüştün hatırlıyor musun? Bu doğru Tarık yakındayım ben, hem de düşündüğünden çok daha yakında... İçinde var olan, arasıra duyduğun bir sesten de çok daha fazlasıyım.
Ben... Senim"
"Bu doğru değil," dedim "yine düşüncelerimi karıştırmaya, dikkatimi dağıtmaya çalışıyorsun... Sen şeytanın karanlıktan gelen sesisin.”
"Öyle mi? demek ben şeytanım... Şunu anla artık aptal adam. Ben ulaşmak istediğin amaca hizmet etmeni sağlıyorum yalnızca. Senin cesaret edemediğin şeyleri yapıp düzlüğe çıkmanı sağlıyorum."
Kör karanlığın içinde ilerliyor beyaz ışık topu. Bir nokta kadar ufak, karanlığın esir ettiği âlemde. Önceleri ipin üzerindeymiş gibi yolunu şaşırmadan gidiyor, sonra yalpalıyor hafif hafif. Yalnızca ondan saçılan cansız ışınla aydınlanıyor dünya.
İvme kaybediyor biraz sonra.
Düşüyor...
Yere değer değmez müthiş bir alev topu yükseliyor. Dünya aydınlanırken, benim dünyam yokluğa yelken açıyor...
İşte o saniye anlıyorum ki derin bir uykuya yatıyorum.
Ve gözlerim açılıyor aynı anda... Acıyla... Alevlerin arasından sadece kendim duyuyorum son sözlerimi.
"Ben hiç doğmamalıymışım!”
"Birkaç ay boyunca yemeden içmeden kesildi, onunla birlikte geçirdiği her saniyeyi yeniden yaşıyor, yatakta geçirdikleri zevk dolu dakikaları yeniden yeniden hatırlıyor, birlikte bir gelecekleri olabileceğine inanmak için dayanak arıyordu."