52. BÖLÜM
🌹 İnci🌹
Bugün oda her zamankinden daha aydınlık, sanki içimdeki taze baharın yansımasıyla yıkanmış gibiydi. Sözcükler ağzımdan birer
Kavga, sakinleşme, ilkel-adam şeytanlar, haramın oğlu hikayesi...Hayata Dair
Aile dediğin insanların anlamaması ya da yanlış anlıyor olması o kadar sinir bozucu ki.
Normalde kavga eden ya da hakaret/ küfür eden birisi değilim. Hakaret nadiren olsa da küfür sıfır.
Dayım bir
27. BÖLÜM
🌹 İnci 🌹
Funda hanımın yanında döktüğüm o ilk sahici gözyaşları, sanki ruhumdaki katılaşmış bir tabakayı eritmişti. İlk defa utanmadan ağlamanın, ilk defa
Acı, uyandırmak için dürtmek gibi: Biz genelde gözü kapalı olarak doğduğumuz bu yerde bir şeyleri fark etmek için uyarılıyoruz. Odağımızı ya da yönelimlerimizi bu şekilde sağlıyoruz.
Tabi
— Eğer Şeytan’san da buraya gelmek için epey geç kaldın. Anlıyor musun? Zaten neden geldin ki buraya? Dediğin gibi oyun oynamaya mı? İnsanları yoldan çıkarmaya mı? Biz insancıklarla dalga geçmeye mi? Bizi istediğin müzikte dans ettirebileceğin adice bir oyun uydurmak için mi? Öyleyse epey geç kalmışsın. Çok daha önceleri gelmen gerekiyordu, artık dünya olgunlaştı, senin yeteneklerine muhtaç değil. Seni böylesine kolayca kandırıp paralarını cebe indirmiş olan kendimden, Thomas Ergo’dan söz etmiyorum. Maria’dan da söz etmiyorum. Benim şu mütevazı, küçük dostlarıma bak da utan: Böyle etkileyici, korkusuz, her şeyi yapmaya hazır iblisleri senin cehenneminde bulabilir misin? Oysa öyle küçükler ki, tarih sahnesinde bir yerleri bile olmayacak.
