Zəhraxanım İsmayıl
@zkhismail
Oxuduğum kitablardan bəyəndiyim hissələri bura yazıram ki, kitablarım nə vaxtsa əlçatan olmasa, sevdiyim cümlələri buradan asanlıqla tapa bilim.
Bakı, Azərbaycan
Azerbaijan, 8 Kasım 2005
53 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
Labirint - səncə, həyatdır, ya ölüm? O nədən qaçırmış - bu dünyadan, ya onun labüd sonundan?
- Sən otağında olan kitabların hamısını oxumusan?
- Aman, tanrım, əlbəttə, yox. Ola bilsin, üçdəbirini oxumuşam. Amma hamısını oxuyacağam. "Həyatımın Kitabxanası" deyirəm onlara mən. Oxumağa həmişə nəsə varımdır. Amma əslində, işim lap çoxdur: papiros çəkmək, seks, yelləncəklər... Oxumağa hələ vaxtım olacaq - qocalanda, darıxanda, bezəndə...
- Sadəcə, siz papiros çəkirsiniz - ləzzət almaq üçün, mənsə çəkirəm - ölmək üçün.
Sayfa 27
Zərif kökləri doğma torpaqda qənbərlərdən başqa heç nə görməmiş, təzəcə zoğ atmış yarpaqları namərd əllər tərəfindən qoparılmış, güllərini açılan kimi don vurmuş ruhların sükut içində qatlaşdıqları əzabların rəsmini, ən hüznlü təsvirini, görən, bir gün hansı sənətkar çəkəcək? Dodaqlarıyla ana döşündən acı süd əmən, gülüşü ötkəm bir baxışın yandırıb-yaxan alovu ilə dodaqlarında donan bir körpənin əzablarından bizə hansı şair danışacaq? Əslində, ətrafındakı insanların həssas qəlbli insan yetişdirmək əvəzinə, yalnız zülm etdiyi zavallı qəlbdən bəhs edən uydurma bir hekayə olsaydı, həmin hekayə mənim gənclik illərimin ən həqiqi əhvalatı olardı. Mən ki dünyaya təzəcə göz açmış bir körpə idim, kimin qüruruna toxunmuşdum? Anam mənimlə niyə belə soyuq davranırdı? Bəyəm bədənimdə, ya da ruhumda bir qüsur var idi ki? Yoxsa məni valideynlərimin borc xətrinə, təsadüfən dünyaya gətirdiyi, ya da həyat başdan-ayağa əzab-əziyyətdən ibarət olan uşaq olmuşam?
20 il sonra ən qaranlıq sirrlərimi deyəndə mən1000Kitap
Bəlkə də, hər şeyi bilməyin daha yaxşıdır: hə, bir kabus mənim həyatımı öz əlinə keçirib, bu kabus bir kəlməyə bəndmiş kimi uzaq keçmişdən dumanlı şəkildə boylanır, bəzən isə açıq-aşkar başımın üzərini kəsdirib öz-özünə çırpınır. Ruhumun dərinliklərinə sakit havalarda suyun dibinə çökən, fırtınada isə dalğaların süpürləyib çənə-çənə qumsal sahilə atdığı yosunlara bənzər böyük xatirələr gömülüb. Qəfildən baş qaldıraraq mənə əzab verən keçmiş hisslərim, bəlkə də, düşüncələrimi sözlərə çevirmək üçün çəkdiyim zəhmətə də sirayət edəcək; əgər səmimi etiraflarım qəlpə-qəlpə olub səni yaralasa, yadına sal ki, məni çox sıxma-boğmaya saldın, çox hədələdin, odur ki sənə boyun əydiyimə görə, yəqin, məni cəzalandırmazsan. Kaş bu etirafımdan sonra mənə olan sevgin ikiqat arta.
Zəhraxanım İsmayıl
, bir kitap okuduPuan vermedi·88 syf.·
4 saatte okudu
·Okunma: 06 Nisan 2026 19:44
·2026 10. kitabı
