hilal
@needbookss
Martı Jonathan Livingston, Richard Back
Kürk Prens tadında harika bir öykü kitabı bitirdim bugün. Bitirir bitirmez de sizinle paylaşmak istedim. İçinde çok güzel martı resimlerinin de bulunduğu kısacık bir zaman zarfında bitirebileceğiniz farkındalık yaratan bir kitap. Kısaca konusundan bahsedeyim:
Martı Jonathan ailesi ve diğer martılar gibi dünyaya sadece kendisi için yiyecek bulup diğerleri gibi olmak istemediğinin, olmaması gerektiğinin farkındadır ve sürekli daha iyi uçabilmek, aslında elinden olanın daha iyisini yapabilmek için çabalar durur fakat bu hareketleri yüzünden sürüden atılır ama asla pes etmez diğer martılara da dünyaya sadece yemek bulmak ve kolayca yaşayıp ölmek için değil, kendilerini bulmak ve özgür olabilmek için de geldiklerini anlatmaya çabalar.
Öyküyü okuduğumuz her satırda ve kulağımıza hoş gelen her alıntıda aslında bizi, insanları düşünmeliyiz bence. Kitapta da söylendiği gibi yaşamak için birçok nedenimiz var. Dünyaya sadece yiyip içmek, uyuyup uyanmak ve günlerimizi boş boş geçirmek için gelmedik. Kadın veya erkek, yaşlı veya genç hiç farketmez her birimiz yeteneklerimizin farkına varmalıyız ve bunlar doğrultusunda pes etmeden elimizden gelenin en iyisinin yapmalıyız. Eğer hiçbir şey yapmadan devam edersek, kitabın son sayfasında bahsedildiği gibi dünyadaki özgürlüğün bitişini izleyen martılar olacağız.
Kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum benim favorilerim arasına girdi bile
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Seelam. Güzel bir kitabın yorumun yorumu ile geldim. Dostoyevski'yle tanışma kitabım oldu ve çok doğru bir seçim yaptığımı anladım. Normalde Yeraltından Notlar kitabıyla başlamayı düşünüyordum ama o kitaba nedense her başlamamda bir sorun yaşadım, odaklanamadım, kopuk oldu bir şeyler. O yüzden bu kitabı aldım ve tanışma kitabımız olsun dedim Dostoyevski'yle.
Konusuna gelince nedenini bilmediğim bir şekilde hiç böyle bir konu beklemiyordum açıkçası ama yine de güzeldi. Kitapta İvan İlyiç'in, emrinde çalışan bir memurun düğününe tesadüfen denk gelmesiyle ve o düğüne katılıp kendini göstermek istemesi, orada bulunan herkesin ona şaşkınlıkla, hayranlıkla karşılaşacağını düşünmesiyle devam ediyor kitap. Ama işler İvan İlyiç'in umduğu gibi gitmiyor ve gerçekten de tatsız olaylar oluyor. Okurken İvan İlyiç'in yerine ben utandım, düğün sahibi Pseldonimov' un yerine ben dertlendim açıkçası. Bu duyguları yaşayarak okumak da bana keyif verdi
İvan İlyiç deyince birkaçımızın aklına (ben de dahil) Tolstoy'un "İvan İlyiç'in Ölümü" adlı kitabı gelecektir. Tatsız Bir Olay'daki İvan İlyiç karakteriyle hiçbir alakası yoktu farklı iki olay ve farklı iki karakter anlatılıyor kitaplarda. Yeri gelmişken her iki kitabı da çok severek okuduğumu ve sizlere de gözüm kapalı tavsiye ettiğimi söyleyeyim
"Önceleri bu hayattaki tüm güzel şeylerin insanların kalplerinden çok uzaklarda bir yerde saklı olduğunu, kendi kendime verdiğim bir öğüt gibi sıkça tekrarlar, 'Dünyada tüm güzellikleri yok etmek üzere bir fekaket olsa, geriye sadece insanların kalpleri kalır' diye düşünürdüm."
