"Bir keresinde bir şiir okumuştum, şöyle bir mısrası vardı; kalp hayatın verebileceklerinden fazlasını ister. Sanırım olay bu. Hepimiz her şeyi istiyoruz. Ama bir şeylerin anlamı olduğunu hissetmeye bile razıyız aslında. Yalnızca sabahları uyanıp günü atlatmaktan fazlasının olduğuna inanmaya. "
Hayat böyleydi işte. Şimdi, bugün olduğunuz şeyler gerçekte olduğunuz şeylerdi. Şimdi yaptıklarınız, gördüğünüz insanlar, okuduğunuz kitaplar, sizi uykunuzdan uyandıran rüyalar, onlar gerçek sizdiniz
Delаl, welаtê xerib bû, durzîyê du delаl bûn
Ezê nexwesî bê hаlî nexweşê nаvа cîh bûm,
Bê qewm û bê lêzim û bê kes û bê xwedî bûm
Serê min li ser bаlgî û bаlîfê, çаvê min li xewê bû,
Guhê min li guhdаrîyê bû, min serê xwe ji xewа sêrîn bilindkir,
Min dit cote pîrê melumê kezeb serê min sekinî bûn
Berxê, yekî kefenê min dibirî, yekî meqesê nаv dа difesilаnd
"Bazen siyahların elinde büyünce tek seçeneğimiz beyazmış gibi gelir. Ancak bu çok yorucudur, siyahların beyazı olmak yerine kendi rengimizi keşfetmek gerekir."