Birçok hayata, birçok şeylerin hayatlarına bölünmek istedin. Bölününce de, bir ömrü tamamlayamayacağını gördün, nefesini keseceğini bu kesintisiz seyahatin. Zorla geriye topladın kendini. Her parçalanan oyuncak, "tamir edildiğinde" bir parça fazla gelir. Sen "tamir edilemez" olansın. Birleştirildiğinde "iç"in fazla geldiğini gördün. Yine de "sürebilmek" için, birleştirip kendini, dünya yüzüne kondun.