Nejla Ateş
@nelsreads
Bibliyofil
İnstagram hesabım nejlasreads
DTCF
İngilizce Öğretmeni
Lisans
190 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Şimdiye değin yazdıklarım yalnızca bir denemeydi;ne var nem yok hepsini bu romana koydum." demiş Steinbeck.
Okuduğum kitaplar arasında, beni en çok etkileyenlerden biri oldu Cennetin Doğusu. İyisi, kötüsü, hırsları, tutkuları,kıskançlıklarıyla her karakter yüreğine işliyor insanın. Kitabın son sayfasını okuyup bitirdikten sonra gözleriniz boşluğa, zihniniz düşüncelere dalacak.
1900 yılların başında, vatanlarından bambaşka ümitlerle Amerika'ya göç eden hayatların öyküsü ile başlıyor kitap. Yeni bir yuva, ekilecek tarlalar, doğacak çocuklar...
Habil ve Kabil hikayesi ile karakterler şekilleniyor. İki nesilde de görüyoruz ;Adam ve Charles, Calep ve Aeron. Ana karakterler değil, tüm karakterler ince ince işlenmiş. Özellikle Samuel Hamilton ve Lee her daim kalbimde olacak. Vicdan ve merhametten yoksun Cathy, seni hep kalpsizliğin, yoksunluğunla anacağım. Çünkü kitapta, yazarımızın da dediği gibi sakatlık vücutta olabileceği gibi kalpte de olabilir.
Dostum KlaraEdebiyat
Gelecekte 'yükseltilmiş insanlar' için en yakın arkadaş olarak düşünülüp, düşünme, yorumlama, koruma becerileriyle tasarlanan YAlardan biri Klara. Yaşam kaynağı güneş olan YA'lar içinde en iyi gözlem gücüne sahip YA, hikayeyi de ağzından dinlediğimiz Klara. Mağazada satın alınmayı beklerken başlıyor hikaye. Daha sonra kendini Josie ve ailesinin iyiliğine adıyor. Gelecek bir zamanı anlatsa da şuana ait ögeler mevcut. Gerçek bir bilim kurgu hissinden ziyade, yaşamın, enerjinin, sevginin, bağlılığın gücünü hissediyorsunuz.
Okçunun değil, hepimizin yolu
Aslında bir okçu olan ama bunu herkesten saklayan marangoz Tetsuya, kasabasına bir okçu gelip de onunla yarışmasıyla, "okçunun yolu" öğretilerini anlatma başlar.
Bu öğrettiler her ne kadar okçuluk üzerine söylenmiş sözler gibi dursa da, asıl depinilmek, dokunulmaz istenilen hayatın özüdür, yaşamın her anına, yaptığımız, kendimize bir amaç edindiğimiz her duruma uygulayabileceğimiz öğretilerdir.
Ben kitabı, sınava hazırlanan öğrencilerime nasıl faydam dokunur, onların hayatına neler katabilirim amacıyla okudum. Çok hızlı ilerledi. Kitapta bahsedilen durumlar, görsellere canlandırılmış, cümleler kısa, kitap da bir o kadar kısa ve net. Yarım saat içinde okuyup bitirebilirsiniz. Diğer yorumlara göz attığımda çok beğenilmediğini gördüm, bir kurgusu olmaması, cümlelerin kısa ve görsellerin çok olması sebeplerden birkaçı olabilir. Bana Ermiş kitabını hatırlattı. Ancak Ermiş'in bendeki yeri bambaşkadır.
Başkasının derdiyle dertleniyorsak, insanız.
Livaneli bu kitabında, diğer kitaplarında olduğu gibi yine insanlığın kanayan bir yarasına dokunuyor. Çözümlenmeyen dünya meselesi olan, göçmenlere.
Bodrum'un kendi yağında kavrulan küçük bir köyünde yaşayan, balıkçılıkla geçinen bir ailenin yaşamından bir kesiti anlatıyor. Mustafa ve Mesude'nin Deniz adlı çocuğunu, denizde kaybetmeleri, denizden buldukları mülteçi bir bebeği, bapırlarına basmaları ile devam ediyor kitap.
Kısa sürede okuyup ancak uzun süre geçse de etkisinden çıkmayacağınız bir roman.
Yazmadan edemeyeceğim, Livaneli'yi çok ama çok severim ancak bu romanında cümleleri kısa, kelimeleri çok yalın buldum.
Hikayemiz Quiquendone adında sessiz, sakin, her anlamda ölçülü bir kentte geçiyor. Her anlamda ölçülü dedim çünkü kitapta da belirtildiği gibi ne sesli ne sessiz, ne kısa ne uzun gibi benzetmelerle, bu ölçülülük uzun uzun tasvir edilmiş.
Yüzyıllardır geçerli ve ya gerekli hiçbir karar alınmamış, siyasi hiçbir konu üzerine tartışılmamış, hatta kale duvarının yıkılması, bir fabrikanın haftalardır yanması gibi meseleler için bile saatlerce düşünülmesine rağmen, çözümcül bir karar alınmamış.
Herşeyin bir dinginlikle devam ettiği bu kentte, Doktor Ox ve asistanının şehri aydınlatmak adına, tüm masraflarını kendilerinin üstleneceği bir projeleri var. Acaba projenin amacı sadece şehri aydınlatmak mı?
