Melissa
@nendouriki
네가 지었던 그 표정이
그 표정이 아니란 걸 안 그때부터
Written by taetae
25 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Youngju, "Seni anlamıyorum" ve "Neden sadece kendini düşünüyorsun?" diyenlerin seslerini, terk edenlerin sesleriyle bastırmıştı. Kalbinin bir parçası olmuş o insanların sesleriyle güç bularak cesaretini toplamış, kendisiyle konuşabilir hale gelmişti.”
“İnsanlarla takılacak zamanım yoktu. Sanki topuklu ayakkabılarımın çıkardığı tak tak sesleri arasında delicesine ilerlerken bir gün çevreme baktığımda, etrafımdakilerin bana yokmuşum gibi davranıp yanımdan geçip gittiklerini görmüşüm gibi hissettirirdi. Bugün bir yerlere gidelim mi, şunu yiyelim mi diyen tek bir kişi bile yoktu. Buna dışlanmak denilebilir mi?"
“Ben çok ağladım. Ağlamak istediğinde ağlaman lazım. Yüreğin ağlıyorsa, sen de ağlamalısın. Böyle böyle yavaşça iyileşiyor insan.”
“Ne kadar acı çektiğimi söyleyememenin adaletsizliğiyle her gece ağlamıştım. O zamanlar ben de senin gibi tükenmiş bir halde kendimi sandalyeye bırakıp saatlerin akıp gitmesine izin verseydim ne olurdu diye düşünüyorum. Belki de gözyaşlarım daha çabuk dinerdi.”