Her şey geçer gider. Bir şeyde yıkıldık diye yargılanmaz, bir şeyin üstesinden geldik diye alkışlanmayız. Bunu fark edince yaşamak o kadar da ağır gelmiyor.
Bu güzel dünyada herkese yetecek kadar yer var. Ama yolumuzu kaybettik. Açgözlülük insanların ruhunu zehirledi, dünyayı nefret duvarları arasına hapsetti, bizi katliamlara ve acılara mahkum etti. Bilgilerimiz bizi küstahlaştırdı, zekamızsa bizi katı ve kaba yaptı.
Ben unuttum. İnsanların çıkarları doğrultusunda değişebileceklerini, gerçek bağlar yerine havalı olanları tercih edebileceklerini, tüm ilgiyi ve övgüyü kendilerine almak için seni yere serebileceklerini, şaka adı altında içlerinde biriktirdikleri her şeyi söyleyip gücenirsen alıngan olmakla suçlayabileceklerini unuttum.