Şunu fark etmeliyiz: Öfke haklı olabilir anca çözüm asla öfkenin dilinde değil. Deprem bölgesinde enkaz altından çıkan insanlara uzanan eller, terör saldırılarında kaybettiklerimizin ardından edilen dualar, ekonomik krizde birbirinin ekmeğini paylaşanlar... Tüm bunlar bize ait gerçek hikayeler.
Ben "kadın" kelimesini her duyduğumda, gözümün önüne bir savaşçının gücü, bir annenin sabrı, bir öğretmenin ışığı gelir. Çünkü kadın hem kendi hayatı hem de sevdikleri için her gün yeniden doğar.
Bir gün olur devran döner karanlığa alışmış gözlerin ışıkla karşılaşması gibi, yine aksettirir parlak ziyasını mahzunların, ümitsizlerin ağlamaklı gözlerine. O bir umuttur. Umut bitmedikçe dünyanın hiçbir yerinde bitmez.
İnsan olmak yalnız doğmakla bitmiyor ya; adalet istemekle, direnmekle, söze sadık kalmakla tamamlanıyor. Ve geçen her gün, bu sınav biraz daha zorlaşıyor.