Eskiden neşeliydim, dinçtim, mutluydum.Özgün düşünüp ilginç şeyler söylüyordum.Şimdi daha aklı başında, tutarlı biri oldum ama başkalarından da farkım kalmadı. Birçokları gibi sıradan bir insanım, böyle yaşamak sıkıyor beni.
Sizin gerçek yaşamı görmüşlüğünüz, yaşamışlığınız falan yok; çeşit çeşit varsayımla, kuramlarla vakit öldürüyorsunuz. Acıları küçümseyişinizin, hiçbir şeye aldırış etmeyişinizin bana göre basit bir nedeni var: yan gelip yatmayı iş edinmiş bütün tembeller gibi dünyada her şeyi değersiz, boş görmek, yaşamı, acıyı, ölümü hiçe saymak, yaşamın özünü kavradığınıza inanarak mutluluğa ermek...
İçimizden çıkıp dile gelenin, bizim yerimize yazı yazanın, fırçamızı yönetenin ne olduğunu, belki çoktan sönmüş kim bilir kaç yaşamın içimizde hâlâ kol gezip gezmediğini hiçbirimiz bilmiyoruz.