Ben seni tamamen soğurdum Semra! Güzelliğini soğurdum, gençliğini soğurdum, aşkını soğurdum ve tırnaklarıyla ölülerin gömüldüğü mezarları kazan sırtlanlar gibi ben de senelerce senin kalbini kazdım, varlığını oydum..
Sen bütün İstanbul'un ufuklarında aylarca parlamış bir güneştin. Sarayların çatı ve kemerlerine kadar ısıtıp aydınlatmadığın bir nokta kalmamıştı. Bir güneş kadar sıcak ve ışık dolusun Semra! Fakat bütün aydınlığın ve ışığın bataklık ve çamurdandır, bunun içindir ki her geçtiğin şehir bir harabe, her gül bahçesi bir çöl olacaktır.
Sayfa 7 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları