Neps
@nepzed
43 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·128 syf.·
21 saatte okudu
·Okunma: 12 Aralık 2025 12:03
·2025 27. kitabı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Belli belirsiz bir inleme duydum; bu, amansız dehşetin sesiydi. Bir sızının ya da elemin iniltisi değil -Ah, hayır!- ruhun derinliklerinden yükselen, korkuyla çoğalan, boğuk bir sesti. Bu sesi iyi tanıyordum. Çoğu gece, bütün dünya uykudayken bağrımdan kopar, korkunç yankısıyla, aklımı başından almış olan korkuları derinleştirirdi.
Onu daha yakından tanıdıkça, karanlığı doğal bir özellikmiş gibi maddi manevi âlemin her parçasına bitmek tükenmek bilmez bir kasvetle yağdıran bir ruhu neşelendirmeye çalışmanın faydasızlığını çok acı bir şekilde anlamıştım.
Gerçek her zaman bir kuyunun dibinde değildir. Aslında, daha önemli bilgilere bakınca, onun hep yüzeyde olduğuna inanıyorum. Biz onu vadilerin derinliklerinde ararken, o dağların doruklarında durmaktadır. Bu yanılgının kaynağını, en iyi, gök cisimlerini izleyerek buluruz. Bir yıldıza şöyle bir bakmak, gözucuyla, ışığı retinanın kenarlarına (kenarları, hafif ışıklara karşı, ortasından daha duyarlıdır) değecek şekilde bakmak, o yıldızı daha berrak görmek demektir, parlaklığını iyice hissetmek demektir; bakışlarımızı tümüyle onun üzerine çevirdiğimiz zaman ışığı donuklaşır. Aslında bu durumda göze daha fazla ışık gelir; ama ilkinde çok daha incelikli bir kavrayış çıkar ortaya. Gereksiz derinlik, düşünceyi bulandırır, zayıflatır, gözlerimizi ayırmadan bakarsak, Çobanyıldızı bile gökyüzünden silinip görünmez olur.