İlk ulusçu işaretleri ortaya atan Plethon Gemistos’tan başka, ulusçu bir yaklaşım diyebileceğimiz bir anlayışla, gene Hümanizma hareketi içinde bulunan Konstandinos Laskaris de 1476 yılında Milano’da bir Hellen Gramer’i yayımladı. 1526’da ilk çağdaş Yunanca kitap basıldı.
Sayfa 45
“Yunan” sözcüğü önce Persler’in ve sonra Araplar’ın ve genel olarak İslam dünyasının Antik Yunanlılar’a ve sonra çağdaş Yunanlılar’a verdikleri isimdi. Yunanlılar “İyonya” sözcüğünden türetilmiş olan “Yunan” sözcüğünü tarih içinde (hiç olmazsa geniş bir halk topluluğunu kapsayacak biçimde) hiç kullanmamışlardır. Eski Yunanlılar kendilerine “Hellen” derlerdi ve ortak bir dil ve ortak tanrılar paylaşan bir topluluk bilinci taşırlardı. Örneğin Olimpiyat oyunlarına “Hellen” olmayanı almama, İsa’dan sonra kurulan “Panhellenik Birlik”e Hellen kökenleri olmayanları almama gibi eğilimler hep görülmüştü.
Sayfa 44
Antik Yunanca’nın bilinen en eski yazılı metni son yıllara kadar İÖ 6. ya da 8. yüzyılda yazıldıklarına inanılan Homeros’un destanlarıydı. Ancak 1952 yılında bir mimar olan Michael Ventris çok daha eski bir yazıyı okuyabilmiştir. Çizgisel B diye bilinen bu yazı kilden levhalar üzerine sivri bir cisimle kazılmış bir yazıdır. Bu yazı Girit’in Knossos Sarayı’nda bir yangın sonucunda pişen levhalarda korunmuş ve günümüze varmıştır. Bu yazı ayrıca Pylos’ta (İÖ 1200 yılı) ve Mora’nın Mykines’inde de (İÖ 1400 yılı) bulunmuştur.
Sayfa 29
Bunlara rağmen, bir daha asla eski ben olamayacağım. Yarın başka bir insan olacağım. Ancak etrafımdaki hiç kimse Japonya’ya dönenin eskisinden farklı bir kişi olduğunu fark edemeyecek. Dışarıdan bakıldığında, tek bir şeyin bile değiştiği anlaşılmayacak çünkü. Fakat, içimde bir şeyler yanıp kül olmuş, yok olmuş olacak. Bir yerlerde kan akmış, içimden bir şeyler kopmuş olacak. Yüzüm düşecek, dilim tutulacak. Kapılar açılıp kapanacak. Işıklar sönecek. Bugün bu benim için son gün. Bu son günbatımım. Şafak sökünce ben artık burada olmayacağım. Bu bedene başka bir insan girmiş olacak.
Sayfa 193
Her insanın, hayatının özel bir zamanında elde etme şansına sahip olduğu birtakım özel şeyler vardır. Bunlar, küçük birer kıvılcım gibidirler. Dikkatli ve şanslı olanlar, bunları özenle korur, büyütür, meşale olarak kullanırlar. Ancak bir kez kaybedince o kıvılcım bir daha geri gelmez. Benim tek kaybettiğim, Sumire değildi. Onunla birlikte, o değerli kıvılcım da dahil, her şeyi yitirmiştim.
Sayfa 191