Nergis
@nergissaygin
6 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Ah sevgili Aren, söylesene bu çatlama canımı daha ne kadar yakacak?”
“Canının ne kadar yapacağı biraz da senin elinde Meryam. Çatlamalar ve kırılmalar hayatın en önemli dinamikleridir. Burada önemli olan kırılmanın nasıl yaşandığıdır. Yumurtayı düşün Meryam. Eğer yumurta içeriden kırılırsa hayat başlar. Yok, eğer yumurta dışarıdan kırılırsa işte o zaman bi hayat son bulur. Yani içten başlamayan dönüşümler ölümcüldür. Şu an hayatın bir kabuk ve elinde duruyor. Karar senin. Bir kırılma olacak ve bu kırılmanın nereden olacağı tamamen senin elinde.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mekanik bir biçimde, uykuda gibi, sesini gitgide yükselterek, adeta çığlık atarak anlatmaya devam ediyor.
— Yavaşça uzanıp saçlarımdan yakaladı beni. Sonra öyle bir savurdu ki… odanın öbür ucuna kadar havada uçtuktan sonra… üzerinde koca bir vazo duran sehpayla birlikte yere düştüm. Vazo kırılmış… etraf cam kırıkları… leblebiler… kırılan sehpanın parçalarıyla dolmuş… ev tam bir savaş alanına dönmüştü. İnsan çok korkunca bir şey hissetmiyor. Acı duymuyor… ağlamıyor… bağırmıyor…
Aynen öyle oluyor, diyorum içimden. İnsan çok acı duyunca bunların hiçbirini yapamıyor. Ben de yapamadım.
Mutlu olmak, iyi ki varım, iyi ki yaşıyorum ve iyi ki bu güzellikleri görebiliyorum diyebilmek için önce dünyaya insan olarak gelmek gerekiyor. Sonra da mutlu olmaya karar vermek… Bir gün nasıl olsa ölüp gideceğini, her şeyin biteceğini bilen insanoğlunun hayatta mutlu olabilmesinin tek yolu işte bu. Yoksa hayat onu mutlu etmenin hiç peşinde değil. Ne her sabah doğan güneş, ne geceleri gökyüzünde parlayan ay, ne yağmurlar, ne de kar, hiçbirinin cebinde mutluluk yok. İşte biz buradayız diyorlar sanki! İster mutlu ol, ister mutsuz, ister sevin, ister kahrol, ister var ol, ister yok ol… kimi bu güzelliklere baktıkça yalnızlığını, çaresizliğini, zayıflığını, her şeyin bir gün biteceğini, bu dünyanın nasıl da yalancı olduğunu görürken, kimi var olmaktan, yaşıyor olmaktan, henüz bir şeylerin bitmediğini hissetmekten mutluluk duyar.
Görebildiğim her şeye tek tek bakıyorum. Eskiden penceremden dünyanın pek küçük bir bölümüydü gördüğüm… ve benim odamın pencereleri neredeyse artık tüm Ankara’yı görüyor.
Kişi kendini sevmez, beğenmez, benimsemezse, başkalarını da okşayamaz, şefkat gösteremez.