Bir Dokunuş
Bir dokunsa parmak uçların tenime, Aşkında müzehher olur kalbim. Bir değse gül yaprakların dudaklarıma, Ey mehlikâ! Münferit kalan şu ruhum, Mütemâdiyen seni arar. Bir sarılsam sana, sımsıkı, Benim nâzen sevgilim, Yıldız ışığıyla bile mukayese edilemeyecek kadar, Masum, nermdil ve âsûde... 🤍 -Adem A.
Şiir
Reklam
Sekerat yağmurları...
Merhaba Ruhumun Azadı... Bugün yaram azdı; gönlümün bam teline vurdu özlemim, yürek selimden aktı kalemim yazdı. Seni uçsuz bucaksız hayal sahnemin perdesinden kucaklıyorum. Söyle bana Azat; zamanın ihanet çemberinde özgür kalır mı ruhum? Yenilmeden yenilgi döngüsüne düşmek, çarpık sözler iklimininde hayalperest kimliğim. Bir özlemin ardında aralıklı gönül kapı gıcırtısında, zaman sularında ölüme beş geçeyim! Salt dudakların damıttığı sevda tomurcukları, duygu girdabında teninin tonunda kızıl yangınları. Ayrılık mızrabı saplanırken gün batımında, gözlerim şiirlere çakılan kibrit alevi buğusunda sunar elvedaları. Hangi yalnızlığın, karanlığın, tutsaklığın tutarlılık adımlarında topraktasın? Sensiz hiçliğin notalarına vurmaktayım, toprağın toprağım olsun Rabbim yanına alsın... Gök kubbenin altında; şebnemin karanlığında, kehribar gözlerinin büzgülü ışığı yolumun pusulası. Asil bir eylemin urgan timsalinde, yaralı ceylanların afrika bozkırlarında ömür nafakası! Lokman hekim gelse ne çare gülün yaresi solmuşsa, bülbülü susmuşsa? Yalnızlığın çengelinde karanlığa âmâdeyim, ay mehtabının çemberinde üç nefeslik yer sunmuşsa. Kasvetli istasyonların selvi sevdalarına peşkeş çeken nefislerin bilge keşifleri. Yüksek tepelerden aşmaksa bendimi, aşikâne gönül sarayımda nermdil ahenkleri... Sıralanan günahları hasbelkader saplamadan bahtıma, küf tutmuş riyâlı hülyalarımda düş yâdıma. Can kırıkları düşerken avuçlarıma, takvim yaprakları ömür gizime gölgeler damıtıyor aheste mavnalarıma. Hicran yarası yalnızlığı kavurur gece yarısı, tuval niyetine duvarlarıma işlenir elem yankıları. Ayrılığa katlanıp sensizliğe kanatlanan cigara dumanları, su-i zânıma kaf dağından yağsın sekerat yağmurları... ©_şiirella_
Edebiyat
~Nermdil
Bazen öyle bir umutsuzluğa düşüyor ki insan Eline dünyaları versen umrun da olmaz Çünkü kırgındır hayata karşı Kırgındır insanlara etrafında olanlara Kırgındır yaşamak zorunda kaldıklarına Elinden bir şey gelmemesine kırgındır Boşa giden çabalarından Hayallerinin sürekli yıkılmasından Hep yanlış anlaşılmaktan yorgundur insan Bazen de susar insan Hani dile gelse dertler dayanmaz yürekler Öyle bir gün gelir ki Dostun bir tebessümü yeter aslında Ama bunu bile çok görürler cana O yüzden susar, sadece susar bazen Uzun uzun anlatmaya kalksa Anlayanı olmaz zaten Bu yüzden umutsuzluğa Çaresizce sarılır bazen insan Bu yüzden yalnızlığa Umutsuzca gömülür gider insan Bazen de uzaklaşır insan Sığındığı limanlardan çok uzaklara Öyle bir dalıp gidiyor ki Uçsuz bucaksız bu dünyanın ortasında Kocaman bir mutsuzluğa Tek başına kalıyor insan Canından bıkmışçasına ölürcesine
~Nermdil
"Rûyê min dikene , dilê mın digirî. " :)
~Nermdil
"İnsan yüreği içinde dua etmeli. Allah'ın razı olmayacağı kullar gelip yerleşmesin diye."🍂
Reklam
Reklam