Jane Eyre.
Kendimle arasında çokça bağ bulduğum, kendime bir çok yönden benzettiğim ama bir yandan da benden çok farklı biri olduğuna inandığım o güçlü karakter.
Ne çok şaşırdım güçlü iradesine, aşkına ve aşkına rağmen o güçlü inancından kendiliğinden vazgeçmeyişine.
Yazarın her cümlesi çok güçlü. Ama bazıları var ki hatırımda ayrıca yer edindi.
"Üşüyorsun çünkü yalnızsın, içinde gömülü duran ateşi hiçbir insanın yakınlığı alevlendirmiyor. Hastasın, çünkü duyguların en güzeli, insanoğluna bağışlanan en tatlı, en yüce duygu senden uzak duruyor. Aptalsın, çünkü onca acı çekerken gene de mutluluğu yanına çağırmaktan kaçınıyorsun. Onun seni beklediği yere doğru bir adım bile atmaya yanaşmıyorsun."
Bu gibi yüzlerce alıntı yazabilirim buraya. Ben beni en çok etkileyenini seçtim.
Anlatımının verdiği güç ile hızlıca okuyorsunuz. Yaşamının her döneminde merak ettiğiniz bir şey oluyor. Karaktere hayran kalıyor ve bir yandan da yaşadığı tüm duyguları onunla birlikte hissediyorsunuz. Sonunu farklı beklemiştim. Mutsuz son denilemez belki. Yine de kitap bitiyor diye mi genel hikaye yüzünden mi bilmiyorum ama derin bir hüzün hissediliyor son sayfalarında. Kitap bittiğinde Jane Eyre'yi iyi ki tanıdığımı düşündüm. Hikayesi bana uzun bir süre ilham verecek.