Ne kadar ağır, acılı, zahmetli bir hastalıkla ölmüşse, o kadar çok ilgiyi hak ettiğimi düşünüyordum, çektiği acılar nispetinde acı çeken benmişim gibi bana da merhamet göstermelerini bekliyordum. Onu sancılar içinde alan hayat, hiç olmazsa çocuğu üzerinden kefaletini ödemeliydi.
İnsan öksüz kalınca, işi gücü, hali vaktinde olursa olsun, öksüzlüğü yaşıyor. Her şeye sirayet eden, insanın ömrü boyunca üzerinden eksilmeyen bir hal bu.