Önemli olan insanın yirmi, kırk ya da altmış yaşında olması değildir: Asıl önemli olan kişinin kendi gelişim düzeyindeki bilinçli karar verme kapasitesini tam anlamıyla kullanıp kullanamadığıdır. 
Modern toplumda aktif, duyarlı bir hayret etme yetisinin büyük ölçüde eksik olduğu açıktır. Bu da içinde yaşadığımız dönemde çoğu insanın hissettiği boşluk duygusunun bir sonucudur . 
Çoğu insan endişelerini örte
bilmek için sürekli olarak meşguldür; onların eylemciliği kendilerinden kaçmanın bir yoludur. Hareket etmedikleri takdirde bir şeyler ters gidecekmiş ya da meşguliyet kişinin ne kadar önemli olduğunun bir kanıtıymış gibi sürekli acele ederek yalancı ve geçici bir canlılık hissederler.
Gerçekten de cinselliği benliğin geri kalanından ayırmak, kişinin gırtlağını ayrı tutup, “Ses tellerim arkadaşımla konuşmak istiyor.” demesinden daha makul değildir.