Sana benzemek gibi bir gurura kapılmamalıyım. Seni çekecek güce sahip olsam bile, seni tutmaya gücüm yetmeyecekti. O çok değerli anda kendimi hem o kadar büyük ve hem de o kadar küçük hissetmiştim! Sen ise beni acımasızca, tekrar şüpheli olan insanlık kaderine geri gönderdin. Bu olanlardan sonrası artık nelerden vazgeçilmeliyim? O arzuya boyun eğmeli miyim? Bunları bana kim öğretebilir?
"İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız."