“Bu arada bebek durmaksızın ağlıyor, sanki yazgısına isyan ediyordu. Öksüz bir çocuk olarak başına gelebilecekleri bilse, hiç şüphe yok ki daha şiddetli ağlardı.”
"Seninle tekrar görüşeceğiz Dick. Bak görürsün. Iyileşeceksin. Mutlu olacaksın." Çocuk, "Umarım," dedi. Ama öldükten sonra artık; bu dünyada değil herhalde. Doktorun kesin doğru söylediğini biliyorum. Çünkü rüyamda hep Cennet' i, melekleri görüyorum; uyanıkken hiç görmediğim iyi yüzler görüyorum."
Emile Zola, genel anlamda hem kurgusunu hem de yazım tarzını beğendiğim bir yazar. Nitekim bu kitabı da sosyalizme biraz olsun sempati duyan herkesin okuması gereken bir kitap.
Baş karakterimiz Etienne bir maden ocağı kasabasına gelir ve orada çalışmaya başlar. Şartlar yeterli olmadığı için Etienne' in öncülüğünde bir isyan başlar. Bakalım bu isyan ne sonuçlar doğuracak.
Biraz sıkıldığımı söylemeden geçemeyeceğim, normalde 550 sayfayı kesinlikle günler önceden bitirmiş olurdum. Ama olay örgüsünün çok güzel işlendiği de bir gerçek.
"Hadi, hadi! Kafanız yamyassı olunca zararını siz mi çekersiniz sanki? Yoo! Size ya da ailenize maaş bağlamak zorunda kalan işletmeye düşer hep cereme... Biliriz biz sizi!"
Sayfa 53 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu