Hani olur ya, mesela taze fasulyeyi sevmezsiniz, ama gittiginiz bir yerde fasulye ikram edilir, cok da guzel yapilmistir, herkes cok begenir. Ve siz de merak eder bir catal alirsiniz. Guzel de olsa, baskin tat fasulyedir ve siz sevmiyorsunuzdur neticede. Bu, fasulyenin kotu oldugunu gostermez, ama sizin sevmenizi de gerektirmez…
Ozetle, kitabi bitirdim ama anladim ki kitap benlik degilmis. Kitaba kotu diyemem, neticede o kadar cok sevenin yaninda begenmeyen azinliktayim. Ama kitapla ya da yazarla okuyucu arasinda kurulmasi gereken o bag, bizim aramizda olmadi. Olamadi…
Peki neden…
Birincisi ben sayisalciyim, hayatta her seyi formulize edebilen bir yapim var. O yuzden o formulun disina cikan bir sey oldugu an ben kayboluyorum. Algim kopuyor. Benim icin de bir yazinin girisi, gelismesi ve sonucu olmali. Ki ne kitabin genelinde, ne de kitabin bolumlerinde bunu bulamadim. Bir anda yazarin beyninde baslayan dusunce akisi, zaman zaman bir yolculuk boyutunda zaman zamansa yine beyinde dusunceler uzerinden akti. Akti akmasina da, bende pek akamadi. Bir cumle yazarin dis agrisindan bahsediyor, bir sonraki cumle sehrin sokaklarina geciyor, ardindan yalnizliktan dem vurup dorduncu cumlede yeniden konu bas agrisina baglaniyor. Takip etmekte gercekten zorlandim.
Ikincisi, ki yine tamamen birinci ile ayni sebepten, cumlelerde de bir formul aradim durdum. Benim bildigim, cimleler sirasiyla ozne tumlec ve yuklemden olusur. Ama bu kitapda degil. Tamam arada devrik cumleler de olur ama bir paragraf, sadece birer kelimeden olusan cumleler vardi. Kitabin ozellikle ilk yarisinda tamamlanmamis cumleler, tamamlanmis cumlelerden cok cok daha fazlaydi. Zaten Saramago tarzinda nokta ve virgule disinda bir isaret kullanilmamis olmasi zorlastiriyordu okumayi.
Son olarak da… Ne yazik ki yazarla
Neslihan Arslancan
Aslında sorunları burjuva sorunları değil ki ortada bir sorun varsa burjuvadır odur budur diye ayırmak da yanlış fakat belki de pek çoğumuzun sorunlarını yazmıştır...
Reklam
Neslihan Arslancan
, bir kitap okudu1/10
2019 30. kitabı
Neslihan Arslancan
Beğenmeme “1” i bu...
KADINLARDAN ÖZÜR DILERIMİlişkiler
Gecenin bu vakti, buraya aklımda olan bazı şeyleri yazmak istedim. Okumak istemeyenler, üşenenler geçebilir ama kadınların okumasını istiyorum özel olarak.
Niye böyle bir ileti yazdığımı buradan kimse anlamayacak çünkü özel hayatımın bir kısmını çok yakın olduğum insanlar bile bilmiyor. Ama bu yazıyı gönülden yazdığımı ve gerçekten de deneyimleyerek yazdığımı bilin yeter.
Dünyaya gelmiş onca canlı arasında bizler de "insan" denilen bir türüz. Ve çift olarak varız, kadın ve erkek...
Ama öyle bir şekilde yaşıyoruz ki sanki kadınlar erkeklerin bir parçası gibi, ataerkil bi düzen içerisindeyiz.
Kadınlar var sokağa çıkamıyor. Diyorlar ki "Yanında bi erkek olması lazım." Tamam diyoruz hadi bunu bir şekilde atlattık. Bu sefer de korkmaya başlıyorlar. Gecenin bi vakti o sokaklarda "Arkamdan kim geliyor acaba? " diye düşünerek korkuyorlar. "Acaba başıma bir şey gelecek mi? " diye sorup duruyorlar.
Kadınlar var okuyamıyor. Diyorlar ki "Sen 13 yaşına girdin, artık kız olmaktan çıktın seni evlendireceğiz." Ya düşünseniz bu dünya buralara kadar gelmiş ve bu çoğunlukla erkekler tarafından olmuş. Sadece ama sadece hayal edin lütfen! Kadın bilim insanları daha çok olsaydı bu dünya ne kadar çok gelişirdi. Korkuyoruz biliyor musunuz? Bütün o "Biz erkeğiz, güçlüyüz! " diyerek giriştiğimiz işlerde bizlerden daha iyi olabileceğinizi ve bizleri işimizden edeceğinizi bildiğimiz için korkuyoruz. O yüzden de sizlerin okumasını engelliyoruz.
Kadınlar var konuşamıyor. Diyorlar ki "Sen kadınsın. Sus! Konuşma..."
Kadınlar var yaşayamıyor.
Kadınlar var mutlu olamıyor.
Kadınlar var nefes bile alamıyor.
Kendisini çocukları için feda eden nice kadın var. Her gün çocuklarına sabah erkenden uyanıp kahvaltı hazırlayan, sonra onları da okullarına işlerine yollayıp akşama kadar çamaşır yıkayan,
Neslihan Arslancan isimli okura yanıt verildi
Neslihan Arslancan
Neye güldüğünüzü sorabilir miyim acaba? Ondan sonra da “erkeklik” kavramının tek başına neyi anlattığını, ifade ettiğini de sorayım.
KADINLARDAN ÖZÜR DILERIMİlişkiler
Gecenin bu vakti, buraya aklımda olan bazı şeyleri yazmak istedim. Okumak istemeyenler, üşenenler geçebilir ama kadınların okumasını istiyorum özel olarak.
Niye böyle bir ileti yazdığımı buradan kimse anlamayacak çünkü özel hayatımın bir kısmını çok yakın olduğum insanlar bile bilmiyor. Ama bu yazıyı gönülden yazdığımı ve gerçekten de deneyimleyerek yazdığımı bilin yeter.
Dünyaya gelmiş onca canlı arasında bizler de "insan" denilen bir türüz. Ve çift olarak varız, kadın ve erkek...
Ama öyle bir şekilde yaşıyoruz ki sanki kadınlar erkeklerin bir parçası gibi, ataerkil bi düzen içerisindeyiz.
Kadınlar var sokağa çıkamıyor. Diyorlar ki "Yanında bi erkek olması lazım." Tamam diyoruz hadi bunu bir şekilde atlattık. Bu sefer de korkmaya başlıyorlar. Gecenin bi vakti o sokaklarda "Arkamdan kim geliyor acaba? " diye düşünerek korkuyorlar. "Acaba başıma bir şey gelecek mi? " diye sorup duruyorlar.
Kadınlar var okuyamıyor. Diyorlar ki "Sen 13 yaşına girdin, artık kız olmaktan çıktın seni evlendireceğiz." Ya düşünseniz bu dünya buralara kadar gelmiş ve bu çoğunlukla erkekler tarafından olmuş. Sadece ama sadece hayal edin lütfen! Kadın bilim insanları daha çok olsaydı bu dünya ne kadar çok gelişirdi. Korkuyoruz biliyor musunuz? Bütün o "Biz erkeğiz, güçlüyüz! " diyerek giriştiğimiz işlerde bizlerden daha iyi olabileceğinizi ve bizleri işimizden edeceğinizi bildiğimiz için korkuyoruz. O yüzden de sizlerin okumasını engelliyoruz.
Kadınlar var konuşamıyor. Diyorlar ki "Sen kadınsın. Sus! Konuşma..."
Kadınlar var yaşayamıyor.
Kadınlar var mutlu olamıyor.
Kadınlar var nefes bile alamıyor.
Kendisini çocukları için feda eden nice kadın var. Her gün çocuklarına sabah erkenden uyanıp kahvaltı hazırlayan, sonra onları da okullarına işlerine yollayıp akşama kadar çamaşır yıkayan,
Neslihan Arslancan
Öncelikle, fikirlerinizin ve felsefelerinizin arkasında durup onları hayata geçirmek adına çabaladığınız için size teşekkür ederim. Yaşantımın özellikle son bir yılında kafamı kurcalayan bir nokta var: Acaba kadın, erkek, insan demek yerine sadece “varlık” desek? Bana göre bu tür kavramlar da bizi fazlasıyla ayırıyor. Siz bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz? 😇