Neslihan Dilara
@neslidil
Kitaplı dijital günce.
Hekim
160 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bir sır, hatta sırlar üzerine kurulu bir hikaye. Sırları duymak ve duymamak, bilmek ve bilmemek arasındaki seçim ise heyecanla ardından gelen sesleri dinlediğimiz bir kapı aralığı kadar. Bir cinayetle başlıyor bu roman ancak insanı bir gizemi keşfetmek isteyip istemediği konusunda arada bırakıyor. Diyelim bilmeyi seçtik, bu seçim o kadar önemli mi ki? Belleğimiz öylesine zayıfken, yaşadıklarımız ve bize anlatılanlar birbirine karışırken; dahası yaşananlar birbirini anımsatır, birbiriyle çakışır ve nihayetinde bir olur, böylece yaşananla yaşanmayan birbirinden ayırt edilemez hale gelirken… Önümüze bakmak istediğimizde ise soyut geleceği bir umutla düşünmeye başlıyoruz ama “şimdi” bize hiç renk vermiyor.
Bütün bunları düşünmek kaygı verici, hatta biraz melankoliye ve çaresizliğe sürüklüyor insanı ama tıpkı Luisa’nın dediği gibi “her şey buralarda bir yerde geri çağrılmayı bekler.” Ve kulağımıza fısıldanan, bizi kışkırtan, tahrik eden kelimeler bu kadar güçlü. Tıpkı tereddütleri olan gerçek bir insanın zihninde gezdiğimi hissettiren bu kitap gibi… Büyülü diliyle belirsizliğe ve kayıp gidene yaptığı vurgu insanın içine işliyor.
Okurken hiç sıkılmadım, eski Beyoğlu’nda müzik ve sinemayla kurduğu atmosferin içinde olmayı da sevdim. Ancak karakter derinliği aradım, sonu aceleyle bitirilmiş gibiydi ve bu yüzden beklediğim tadı bırakmadı.
Akıcı bir dili vardı. Canavar tasvirleri kendine zihnimde kolayca yer buldu. Bu hikayeyi daha uzun, daha detaylı okumak isterdim diye düşündüm. Tuhaf görülmenin acısını yaşayan, ne kadar uzun zamandır üzgün olduğunu bilmeyecek kadar kendinin uzağında kalmış bu küçük kız çocuğu yüreğime dokundu.
Kardeşimin önerisi ♡❀ 
Zülâl Rânâ Tutucu
Öyle sevdim ki. İyi yazılmış bir biyografiden etkilenmemem elde değil gibi duruyor -burada Stoner’ı anmadan geçemeyeceğim. Uzun zamandır okuduğum kitaplar arasında beni en çok etkileyen kitaptı. Uzunca bir süre içinde okumama hatta okumadığım günler de olmasına rağmen kitaptan kopmadım ve şimdi geriye dönüp baktığımda her bir karakterle ayrı ayrı bağ kurduğumu görüyorum. Canım Lucy, Harry ve ah, Nathan. Yaşamlarının bir parçasına kısa bir ziyaret değildi bu, onların da içinde olduğu bir dünyada yaşadım. İncelikle anlatılan yalın gerçeğin. Komik, içten, özgüvenli ve duygusal anlatıcıyı çok sevdim. Ölmeye uygun bir yer ararken hiç beklenmedik bir biçimde insanlarla bağ kuran, yaşamanın sevinciyle dolan bir ana karakter. Onunla beraber hayatın yaşamaya değer olduğuna inandım yeniden -okumaktan bir muradım da bu, belki de en büyüğü.
Bu kitap kelimesiz yazılmalıydı bana kalırsa ama insan yorumuyla yüklenmemiş duyumları anlatabilmek için bile kelimelere ihtiyacımız var, ne tuhaf. Ben hafifleme arzusu duyarken karşılaştık. Bir
