Neslihan Dilara

Sabitlenmiş gönderi
Uğraşıp didinmelerinin başarısız kalacağını bilmekle yaşamın sığ ve aptalca nitelik kazanmaz. İyi bir şey, ideal bir şey uğruna savaşıp amacına ulaşacağını sanman hayatını daha çok sığlaştırır Harry. İdealler ulaşılmak için mi vardır? Bizler, biz insanlar ölümü yok etmek için mi yaşarız? Hayır, yaşamamızın nedeni ölümden korkmamız, sonra da onu yine sevmemizdir; özellikle ölümün varlığından dolayı elimizdeki birazcık yaşam bazen kısa bir süre işte öylesine güzel ışıldayıp durur.
Şiir duyguların salıverilmesi değil, duygulardan kurtuluştur. Şiir kişiliğin ifadesi değı, kişilikten kurtuluştur. Ama kuşkusuz, yalnızca kişiliği ve duyguları olanlar bilir bunlardan kurtulmayı istemenin ne demek olduğunu.
Zamanda yalnızdık, zamanda birlikteydik, ikimiz de zamanda istediğimiz gibi yaşama hayallerimizle uyumlu davranıyorduk ve hayallerimiz birbiriyle uyumluydu, hiçbir şey planlamamıza gerek yoktu.
Bo bana biraz sarılsa olmaz mı, bir sarılsa ne iyi gelirdi! Bunun yerine öfkeye dönüşen bir korkuya kaptırıyoruz kendimizi, öyle bir labirentte yolumuzu yitirdik ki bir türlü içinden çıkamıyoruz, geçmesi öyle çok zaman alıyor, iki yetişkin gibi davranamadığımız için öfkenin yerini üzüntüye bırakması öyle uzun sürüyor ki.
Sevgili Tanrım, diye dua ettim, sevincimi yitirmeme izin verme.