°N°
@neslihanucr
Şu anda okuduğu kitap
"Soluk mavi noktanın" geçici konukları niye birbirini öldürür, niye birbirinin ayağını kaydırmaya çalışır, niye bir başkasının başına gelen felaketten zevk alır, niye bir-iki incik boncuğu fazla diye gururlanır, niye mertebesi yüksek diye çevresindeki insanları hor görür; niye, niye?
Sevmeyi bilmiyorsan şayet, neye yarar güneşin doğması ve batması?
... Ama en çok Allah'la. Çözülüp dağılan bu kainatı başka kim ayakta tutabilirdi ki?
Bazen elimizde umuttan başka bir şey yokken de severiz. Bazen de gözyaşlarımız olmadan ağlarız. Sonunda sevgi ve görevinden, keder ve onun gerçeğinden başka bir şey kalmaz elimizde. Sonunda tek yapabildiğimiz, şafak sökene kadar dayanmaktan başka bir şey değildir.
İçimde hüzünlenemeyecek denli uyuşmuş, öfkelenemeyecek denli katılaşmış bir karanlığın giderek büyüdüğünü hissediyordum.