Jîyan,
Li bejna me,
Li bajarê me,
Û li bawerîya me dihat
Ez û hemû jinên ruhê xwe
Em ê her bizîvirin dîsa
Li dengê te
Lê xwezî
Ewqas heqê me li hev
Ewqas hukmê me li hev
Ewqas ferhenga ruhê me li cem hev nebana...
Ewqas xatirê barana vî bajarî li cem me
Û bi ser de ewqas deynê me li jîyanê nebana...
Ew mîrnişînana bo wê yekê durist nebûne da ku meliktî siyasî bo kultura kurdî peyda bikin, ji ber vê ew kultura bi dur ji desthilateka siyasî ya bihêz, nekarî pêş bikeve, yanî hîç yek ji wan mîrnişînana çavên wan ser wê yekê nebûn da ku sînora desthilatê xwe ragirin heta wan herêmên ku beramber tixûbê kultura wan dihat. Herdem hişeka rijd a herêmgerî li paşxana wan pêk dihanî. Di heman demê de hewl nedane kultur û zanyariyan ji bo xwe, yanî bi zimanê kurdî berhem bînin.
Zimanê kurdî, ku di wê serdemê de ji zimanê axaftinê ve veguherî bo zimanê nivîsê, tenê di sînora şi'rê de maye. Ew mîrnişînan ji ber ku li ser binema kulturî-siyasî durist nebûn, hewl nedane da ku proseya pêşketina zimanê kurdî bidomînin. Yanî, zimanê kurdî ji zimanî şirê ve biguherîne ber bi zimanê fikr, zanîn û zanist. Bi vê rêyê ve proseya nivîsîn bi kurdî bikine prensîbeka siyasî, kulturî û zanistî da ku zanîn û epistemolojiya taybetî ya xwemalî berhem bînin, pê xwe ji desthilatên dîtir cihê bikin.