Dokunmadan, Nermin Yıldırım’ın bireyin geçmişiyle yüzleşmesini ve kendini yeniden kurma sürecini ele aldığı, psikolojik derinliği olan bir romandır; eserde ana karakterin geçmişte yaşadığı kırılmalar, pişmanlıklar ve bastırılmış duygular üzerinden ilerleyen anlatı, zaman zaman geçmiş ve şimdi arasında gidip gelerek okura çok katmanlı bir yapı sunar; özellikle insanın kendine bile “dokunamadığı” duygular, kaçınmalar ve yüzleşme korkusu kitabın merkezinde yer alır; yazarın sade ama etkili dili, duygusal yoğunluğu abartıya kaçmadan aktarırken, içsel çözümlemeler okurun karakterle bağ kurmasını kolaylaştırır; geçmişle hesaplaşma, kendini affetme ve duygusal farkındalık temaları etrafında şekillenen eser, hem akıcı hem de düşündürücü yapısıyla dikkat çeken bir roman olarak öne çıkar.