Nehir Karameşe
@neyhir
Dijital kitaplığıma minik bir yolculuk.
Yazarlarla ilgilenmiyoruz, daha ziyade onların mırıldandıkları ve okumamız için bize bırakılan cümlelerle ilgileniyoruz. Tabii ki cümleleri yazarların isimleriyle birleştiriyoruz, fakat bu büyük oranda uygun olmaları nedeniyle. Bu, tarih-öncesinde özellikle böyle olacaktır. Kimin yazdığıyla değil, ne söylendiğiyle ilgileniyoruz. Bu tavır muntazam tarihçinin asabını bozacaktır. Tarihçi, bir fikrin bir düşünürden diğerine nasıl iletildiğini, yeni olan neyin eklendiğini, hangi hatanın silinip çıkarıldığını bilmek ister. Bense birbirlerinden hiç haberi olmayan insanların kalemlerinden çıkan aynı fikirlerle ilgileniyorum.
Pascal'dan önce Batı'da neden hiçbir olasılık teorisi yoktu?
Cevap: zorunlu bir dünya görüşü, takva, numaralandırma yer sisteminin ve ekonomik teşvikin yokluğu.
Sonuç: ahlaksızlık, aritmetik, çokça ticaret.
Bilim iki şekilde gelişir: bizzat kendisinin yarattığı problemlere cevap olarak ve dışardan ona zorlanan problemlere cevap olarak.
Hepimiz birer yıldız tozuyuzEdebiyat
Astrolojiden astronomiye yolculuğun felsefi tarihini merak edenler için başlıca eserlerden. Henüz ilk sayfalarından kitabın içine çekildim. Hatta ilk bölümlerini daha çok beğendiğimi söyleyebilirim.
Üzerine uzun uzun düşünüp sorguladığım bir kitap oldu. Özellikle tanrı kavramını ele alan bölümler benim çok hoşuma gitti. Bilimsel verilerle "kusursuz yaratıcı" kuramının çelişkiye düştüğünü açıklıyor.
Carl Sagan, Celal Şengör'ün "sahtekar" olarak isimlendirdiği bir yazar. Bilimsel çalışmalardan daha zor olan bir şey varsa, bu çalışmaları sıradan insanlara açıklayabilmektir diye düşünüyorum. Sagan bu başarısıyla tanınıyor. Eserinin çok başarılı olduğunu düşünüyor ve Şengör'e kesinlikle katılmıyorum.
Nöro-psikolog James Prescott sanayi öncesi 400 toplulukta yaptığı incelemelerde, fiziksel sevgiye yer veren kültürlerde yetişen çocukların şiddete eğilimli olmadıklarını görmüştür. Fiziksel sevgi gösterilen kültürlerde hırsızlık, kitlesel din örgütlenmeleri ve kıskançlık tohumu taşıyan zenginlik gösterisine rastlanmamaktadır. Çocukların dövüldüğü yerde kölelik, cinayet, düşmanları sakatlama, işkence, kadınları hor görme ve günlük yaşama olağanüstü varlıkların müdahale ettikleri inancı hüküm sürmektedir.
