Bir başıma kaldım şimdi Nerede hata yaptım bilmem ki Birer birer neyim kalır Geriye baksam da
Müzik
Bir yaz kışı gel yanıma Uzaklara dalalım yalnızlıkla Ah ne kadar da yaralı Karanlıklara karşı Söyle içinden geleni Beni sana vereni Uzaklara dal, bir parça bana kal Nedir bu, bir nasır dertleri Ah ne kadar ümitsiz bir hâldir bu Kimim, neyim ve kimin derdiyim Ve ne midir Bendeniz yalnızlığa kadar yalnızım Yalnızlık olana kadar yalnızdım. Gökler yaşasın kaderimle Kış yaz ayazına kalsın Ve ben öleyim Senin bilinmeyen kollarında.
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bil ki bu bir hesap soruş, Ben de eksilenlerin, Senin kırıp döktüklerinin En avazım açık haykırışı. Vaktiyle çaya oturmuş yüreğimi Nasıl yerinden, yurdundan ettiğin... Bil ki daha bir yudum içmemiştim. Sadece sevdin, "sev" dedin, Aç dedin gönül bağlarını. Bahçene ne ektiysen sök at, Bir ton vaat, dedin: "Sevgime yer aç." Açtım, saçtım, Neyim var neyim yok saymadan. Var bir bildiği,büyüktür bu sevgi. Belki bir fil kadar, Dişi kadar bile olsa büyüktür. Benim kalbim yetmez o kadar. "Yeter" de demedin. Bil ki bu bir bekleyiş. Bir zamanlar çöpe attığım yüzük, Yıllar sonra parmağımda umut oldu. Bil ki bu, oyun hamuruyla kandırılışın başlangıcı... Sahi,ne zaman yeterim sevgine? Ne zaman beni "sadece" sevdiğini anlarsın? Sen hiç çaba harcamaz mısın? İ.E
Şiir
Ey Ölüm!
Habersiz geleceksin bir gün biliyorum. Kapımı çalmadan gireceksin içeri. Elimde işim, ocakta aşım, gözümde yaşıma bakmadan geleceksin. Ne haber vereceksin ne davet edilmeyi bekleyeceksin… Dünya halen içimdeyken, heveslerim zirvedeyken, hiç bir işim bitmemişken geleceksin. Hazırlığım yok, umutlarım çokken, belki aç belki tokken geleceksin… "Biraz bekle!", "Biraz dur!", Biraz geç kal!" diyemeden, Bir şeyler alamadan yanıma, yalnız kalınca bir kabirde neler gerekir? Onları dolduramadan valize, kimseyle vedalaşmadan, Son taksitleri yatıramadan... 0ğlumu son kez göremeden, kızımı öpemeden, son sözlerimi diyemeden geleceksin. İzin bile almadan, "Müsait misin" diye sormadan, yaşa başa bakmadan, son lokmayı yutmadan geleceksin. Anaları evlatsız, evlatları anasız, yiğitleri yârsiz bırakansın sen. Gülüşleri yarım, sızıları derin bırakansın sen. Her yeni ölümle hayatın yalanlığını anlatansın sen. Ey ÖLÜM! Kapıyı en çok çalan ama hiç beklenmeyensin. Davetliler arasında bulunmayansın. En çok görünen fakat hiç hatırlanmayansın. Hayallerim sensiz, planlarım sensiz, sensiz kalemim kağıdım, sensiz ekmeğim aşım... Biliyorum habersiz geleceksin bir gün. Her şeye rağmen, tüm unutulmuşluklara, tüm aldanmışlıklara rağmen geleceksin. Yarım olan, tam olan neyim varsa alıp gideceksin. Kimseye bildirmeden en sessiz halinle geleceksin; ama giderken nice fırtınalar bırakacaksın ardında... Ansızın geleceksin bir gün, En güzel azalarımı çürütmek için, en tatlı varlığımı eritmek için geleceksin. Yanıma yalnızlığı vererek, bütün pişmanlıkları önüme sererek geleceksin... Ey ÖLÜM!
Hayat ve İnsan
Yitik, mağrur gönlüme Kıydın gittin ömrüme. Neyim varsa inandığım Kayıp, ziyan şimdi yarım..
Çok yanlış yaptım, Doğrularım yanlışlarım karıştı, Neyim doğruydu neyim yanlış Karıştı hepsi Yorulmadan yaptım yanlışlarımı Doğrularım yeter mi bilmem Günü güzel bitirmeye Rahat uykuyla Tek doğrum sensin Kimine göre yanlışımsın benim Herkesin doğrusu kendine Benim doğrum bana...