Merhaba :)))) okumadan yapılan beğenilere karşıyım :D·177 syf.·
10/10
2026 47. kitabı
Bakamayacağınız çocuğu yapmayın arkadaşım!!!
Bakamayacaksanız bana getirin ben bakarım,bu nedir Allah aşkına lastik top gibi ordan oraya,sinir oldum.
Duygusal dünyamda yeni karakter açıldı,zeze.
Zeze benim çocuğum eli kalkanın elini kırarım.
Neyseeeee
İncelemeci geldiii hanııımmm;
İnsan bazen en çok küçük bir çocuğun dünyasında büyüyor. Zeze’nin hayal gücü öyle tanıdık, öyle gerçek ki… Hani çocukken kendi kendine konuşursun ya, ciddiye alınmazsın ama senin için o dünya gerçektir — işte tam olarak o hissi tekrar yaşadım.
Bazı yerlerde “ya bu kadar da üzülünmez” dedim… sonra bir baktım gözler dolmuş. Yani kitapla aramda şöyle bir ilişki oluştu: Ben güçlü durmaya çalıştım, o inadına kalbime dokundu. Pek de adil bir mücadele değildi açıkçası :)
Ama en sevdiğim şey şu oldu: Kitap seni üzmek için uğraşmıyor, sana bir şey “hissettiriyor”. Hem kırıyor hem sarıyor. Sanki biri gelip “hayat zor ama yine de güzel” diye fısıldıyor kulağına.
Kısacası, ben bu kitabı çok sevdim. Hatta biraz fazla sevdim. Öyle ki Zeze’yi koruyasım geldi, mümkünse hikâyenin içine girip “gel buraya, ben varım” diyesim geldi. (Evet, duygusal bağ kurma seviyem biraz tehlikeli olabilir.)
Eğer bir kitapla gerçekten bağ kurmak, biraz hüzünlenmek ama aynı zamanda içten içe ısınmak istiyorsanız, bu kitap tam o yerden yakalıyor insanı.
Benim için bu kitap, kalbimin bir köşesine yerleşti bile. Ve kolay kolay da çıkacak gibi durmuyor.
Alzheimer olsam unutmayacaklarım arasına girdi.Ahhh zezem oğluşum..
Matteo çok tatlıydı ndjdj bir Mafya babasina tatli demek neyseeeee.
Uzun zamandır okumamıştım iyi oldu çıtır çerezlik
kitaptaki en sevdiğim kısım kadın karakterin engeli ve eşinin desteği. Ailesinin pisliğinden sonra kendini ve engelini aşması çok güzeldi.
Sevdiğim için serinin ikinci kitabını da okuyacağım
Reklam
Herkese selamlar
Bu kitap Elif Şafaktan okuduğum ilk kitaptı, devamı gelir mi şüpheliyim :)))
Ama büyük konuşmayayım belki okurum belli olmaz, neyseeeee…
Kitapta karakterlerin ayrıntılı anlatımı beni biraz sıktı. Ayrıca her bölümde bir aşure malzemesiyle konuya giriş yapılması da bayıcıydı. Buna rağmen Banu Teyze bence en iyi karakterdi. Resmen yargı dağıttı Banu teyze diyince onunla ilgili kısa bir bilgi; cinleri sayesinde kabus görmeme sebeb oldu hemde aynı gecede 2 kere
Asya’ya çok üzüldüm, zavallı kız…
Bütün hayatı kocaman bir hiçlikte gelişti.
Zeliha ise gerçekten güçlü bir kadınmış.
Kadın karakterler çok ilginçti özellikle Feride .
Hiç bir kimseyle göz teması yapmadan konuşması zaman zaman üzücü zaman zaman ise komikti
Kitap son 100 sayfada toparlandı, hatta bence 200 sayfa olsa çok daha yeterli olurdu; 375 sayfa fazla uzatılmış. Ermeni meselesi ise çok yüzeysel işlenmiş, sadece Ermeni bir ailenin bakış açısından anlatılması bana yavan geldi. Yine de ara ara komik diyaloglar güldürdü. Sonu sarsıcıydı, bu açıdan başarılı buldum.
Genel olarak puanım: 5/10.
Kitapta yan karakter olarak bir üçlü aşk var. Yeni moda iki erkek bir kadın sevgililik olayı. Ay kitabın konusundan çok onlar ilgimi çekti nasıl kıskanmazlar ya??! Millet kuma getiriyoruz derse gerici derler ama buna şak şak yapıyorlar inanılmaz iki yüzlü insanlar neyse bu detayı vermesem olmazdı.
Kitabın girişini beğenmedim. Karakter tanıtımı yapmak yerine direkt atlamış olaya. Bizim her şeyi bilmemizi bekliyor. Ayrıca ilk sahne o kadar saçma yazılmış ki hepsi birbirine girmiş. Bir kadınla mı birlikte oluyor yoksa kendi kendine mi bir şey yapıyor toparlayamamış yazar o kısmı. Kız görünce nasık tepki vermiyor aşıro saçma. Yani çok affedersiz patronun çükünü elleyip senin ağzına sürcek sende dönüp bir yerini evine gidip oturacak mısın?!?! Yani kitap tamam da bunda da bir mantık çerçevesi aranır. Sonrasında güya kıza çok takıntılı ama kız diyor iki kere gördüm o zaman nasıl çok takıntı olur?
Kızımızın ismi Misty. Kendisi bir ik diyebiliriz. Saçları pembe ve aykırı sunshine diye tabir edilenlerden. Öyle ki patron ona kızıyor o da karşılık veriyor falan. O çok farklı çookk. Kimse gibi sıradan değil!! Oğlumuz Damon kendisi aşırı zengin bunların sülalesi dünyayı yöneten ailelerden. Ayrıca bir lordlar olayı var onların üyesi falan" tehlikeliyim diyorum kızım neden inanmıyorsun" diyerek geziyor etrafta. Ayrıca kendisi Mistynin patronu. Damon aklımın alacağı gayet normal standartlarda bir mafya bey burada sıkıntı yok. Sıkıntı Misty de. Bence yazar kızı asla yazamamış. Keşke daha ince düşünerek, bir mantık çerçevesine oturtarak yazsaydı da kitap hiç olmasaydı. Mesela kız bir bara gidiyor takımdan biriyle sonra Damon kriz geçirip kızı omzuna atıp oradam çıkarıyor. Kızın yanındaki adam düzgün tepki vermiyor, kız desen ay popoma vurdu diyip tahrik oluyor. Abi bu adamla iki gün
Okuyun bir şey kaybettirmez1000Kitap
Önceden okuyup tekrardan ele aldığım kitaplardan bir tanesi daha " Eroinle Dans"
14 yaşımda okuyup hiçbir şey anlamadığım bir kitaptı açıkçası, sıkıcı da gelmişti aynı zamanda ama şuan okuduğumda kitaptan gayet iyi çıkarımlar yaptım. Her neyseeeee..
Eroinle dans ne kadar iyi bir ailede yetiştirilsede, ne kadar iyi okullarda okutulsada edindiği arkadaş ortamı nedeniyle Eroin batağına düşen Eylül'ü konu alıyor. Aslında Eylül gibi kızların çoğunluklu olduğunu, arkadaş ortamının kişiyi ne kadar değiştireceği , aile ilişkilerini ve bir çok şeyi daha vurguluyor yazarımız.
Aslında kendimi hiç uyuşturucu kullanan bir kızın yerine koymamıştım ama bu kitapta biraz öyle oldu. Eylül... çok farklı bir kız en çok da sevgi dili çok farklı.
Ayyyyy daha ilk sayfalarda kalbim gumburdemeye başladı ya Bree ve Nathan arkadasliginiza bayıldım kitap o kadar samimi bir şekilde yazılmış ki sanki arkadasim gelmis ve yaşadıklarını anlatıyormuş gibi hissettim modumu o kadar yükseltti ki kuzenime durup durup sırıtarak neler yaptıklarını anlattım Nathan ve takımı çok samimiydi Bree ile olması için beyaz tahtayı kullanıp plan yapmalari kısmını ve Bree tarafindan basilmaları tahtayi saklamaya calismalarini siritarak ve heyecanla okuyunca bu kitaba kesinlikle inceleme eklemem gerektiğini düşündüm sadece canımı sıkan şey birbirlerinden hoslanmalarina ragmen hayatlarına baska birilerini almaları tamam Bree hayatına aldığı insanlarda Nathan'i ariyor tamam Nathan da hayatına aldığı kadınlarla birlikte olmuyor ama bence ama bencee ben birine ilgi duymaya başladığım zaman sadece o oluyor o yüzden bu kısım pek hoşuma gitmedi yadırgadım bi miktar neyseeeee bu kitapta tek rahatsız olduğum yerdi. Kitap tam anlamiyla içten v3 doğal bir şekilde yazılmıştı. Çok güzeldi gerçekten çok güzeldi neden mi güzeldi aşkları o kadar iyi yazılmıştı ki ikisininde hissettiği duygulari hissettim arkadaşlıkları sadece Nathan ve Bree nin degil Nathan ve takımının, takımın Bree'nin totemlerini devam ettirisi ve Bree ile olan ilgileri her sey cok cok cok guzel yazılmıştı samimiydi modumu aşırı yükseltti birbirlerine çekilmeleri Bree nin geri çekilmeleri Nathan'ın beyaz tahta operasyonu Lily ve Bree nin kız kardeşlik ilişkileri offff her şey çok güzeldi ya -yazmaya devam edersem milyonuncu kez çok güzeldi ya ve cok samimiydi yazicam sanırım skbskssnaksn- anladığıniz üzere sanırım ben kitabı bi miktar beğenmişim osjcodbwowbdisbwiwsbsisbs şey bir de yetişkinlik düzeyi sadece öpüşmeyi içeriyordu rahatça okuyabilir herkes
Reklam
Reklam